Вера падзіцячаму шмыргнула носам… Нібы не душу ёй знявечылі, а цукерку з елкі не далі.
— Дык яго судзілі толькі за тое, што сабаку спаліў?
— А за што яшчэ?.. Я нічога нікому не сказала. Ні бацьку, ні маці ні ў чым не прызналася. А яны нічога не заўважылі, апроч таго, што сукеначка на мне парваная. Хоць казалі, што любяць мяне. Я прамаўчала і пра Кіта, і пра сабаку, бо думала: калі баліць табе, навошта, каб ба лела яшчэ некаму? Табе ад гэтага меней балець не ста не… А ты б сваім сказала?
— Сказала б… У мяне бацькі былі… Такія…
— Дык і ў мяне такія… Таму і не сказала.
— А мне кажаш, бо я не такая?
— Не… Бо ты, як я. — Вера прыціснулася грудзямі да грудзей. — Ты адчуваеш гэта?
— Што гэта?
— Што ты, як я. І не таму, што мы знешне падобныя. Проста ты, як я. А я, як ты. Адно і тое. Амаль.
Усе мы ў гэтым свеце амаль адно і тое. А на тым — тым больш.
Мне шкада стала не толькі сябе, Веру, але і яе, Веру, і Асвёр з рукой скалечанай, і Насту са скалечанай ду шой, і ўсіх…
— Бедная ты мая…
— І ты мая бедная…
Ёй таксама, мусібыць, стала шкада не толькі сябе, Веру, але і мяне, Веру, і ўсіх…
— Чаму я бедная?.. Я не бедная…
— А я чаму бедная?.. І я не бедная…
— Як гэта не бедная, калі жывеш там, дзе гвалцяць, нявечаць…
— Гэта ты жывеш тут, дзе гвалцяць, нявечаць…
— Але ж у нас не ўсе і не ўсіх…
— Дык і ў нас не ўсе і не ўсіх…
— Але ж нявечаць… Адзін аднаго нявечаць…
— Нявечаць…
— І жанчын гвалцяць…
— Гвалцяць…
— І катоў забіваюць…
— І катоў забіваюць…
— Нявечаць, гвалцяць, забіваюць…
— Нявечаць, гвалцяць, забіваюць…
— Тут і там…
— Там і тут…
Вера села, абняўшы калені.
— Дык якая розніца?.. Якая розніца, калі ніякай?.. Я таксама села, абняла калені.
— Выходзіць, што без розніцы…
Мы доўга сядзелі, абняўшы калені, і глядзелі адна на адну, шкадуючы і сябе, і ўсіх, глядзелі і маўчалі так, быц цам пра тое, што і ў нас, і ва ўсіх было і будзе, мы ведалі, і праз гэта мне раптам стала няўтульна, я расхацела ўсё, што было і будзе, ведаць і спытала:
— Ты з якой прапановай прыехала?
— З ніякай… Няма ніякай розніцы і няма ніякіх прапаноў… Якія тут могуць быць прапановы?..
— Нейкія ж могуць быць… Хоць адна…
— Ой!.. — страсянула Вера галавой, нібы выкідвала з яе ўсё, што помніла назад і ведала наперад. — Ёсць! Та кая, што ўпісяешся!.. — Яна аж піскнула, так ёй тое, што прыдумала, самой, мусіць, было ў спадобу. — Гэтай вяс ной у Еўропе два каралеўскія вяселлі. Адно ў Капенгаге не, другое ў Мадрыдзе. Я запрошаная на абодва, без мяне ў Еўропе даўно ўжо нічога не адбываецца. Дык на адно паеду я, а на другое — ты! Сама выбірай, на якое…
— Ой…
— Што «ой»? Упісялася?..
Яна мяне развесяліла, я пачала смяяцца, яна таксама, мы смяяліся і, абняўшыся, качаліся на ложку.
«І што я… і што я там буду рабіць?..»
«З каралямі есці і піць…»
«З каралямі есці і піць?..»
«Так, ты калінебудзь піла з каралямі?..»
«Не, не піла… З усімі піла, а з кралямі… выбачай, з каралямі, не…»
«Дык вып’еш… І рэпартаж правядзеш…»
«Які рэпартаж?..»
«Вясёлы… выбачай, вясельны, які яшчэ…»
«Пашведску?..»
«Пашведску… Ці паангельску…»
«Паангельску?.. Хіба можна на шведскім тэлебачанні паангельску?..»
«У Швецыі можна ўсяляк…»
«Усяляк?.. І так, і так?..»
«Не, так нельга, ты што вырабляеш?..»
«Што я вырабляю?..»
«Шчыпаешся…»
«У Швецыі не шчыпаюцца, калі гэтым займаюцца?..»
«Не шчыпаюцца…»
«А дзе шчыпаюцца?..»
«У Англіі…»
«У Англіі шчыпаюцца, а ў Швецыі не?..»
«У Англіі шчыпаюцца, а ў Швецыі не…»
«Чаму?..»
«Таму!..»
«Не, ты скажы, чаму?..»
«Бо ў Швецыі кароль, а ў Англіі каралева…»
«І каралева шчыпаецца?..»
«Яшчэ як…»
«З каралём?…»
«А то з кім?..»
«Кароль з каралевай шчыпаюцца?..»
«Кароль з каралевай толькі тым і займаюцца, што шчыпаюцца, калі гэтым займаюцца… Ну, скажы пашведску:
«Kungen och drottningen gör inget annat än nyps när de ligger med varandra» [4] «Kungen och drottningen gör inget annat än nyps när de ligger med varandra…». «Кароль з каралевай толькі тым і займаюцца, што шчы паюцца, калі гэтым займаюцца…» ( шведск ).( шведск. )
.
«Gör inget annat än nyps när de ligger med varandra… [5] «Gör inget annat än nyps när de ligger med varandra…» «Толькі тым і займаюцца, што шчыпаюцца, калі гэтым займаюцца…» ( шведск .)
Не, я так пашведску сказаць не змагу…»
«Кажы паангельску, ангельская ў цябе нават лепшая, чым у мяне…»
«Лепшая, чым у цябе?..»
«Так, лепшая, бо вы найлепшыя… Я ва ўсіх газетах напісала, што вы найлепшыя…»
Читать дальше