Bu gün nə günüdür?
Paris.Bazar ertəsi.
Kapuletti.
Bazar ertəsi! Yox, çərşənbə tezdir.
Yaxşı, onda olsun cüme axşamı.
Hə, cümə axşamı, qızına de ki,
Parislə kəbini kəsiləcəkdir.
Buna hazırsınız? Razısınızmı?
Mərasim keçəcək səssizsəmirsiz,
Biriki dostumuz gələcək ancaq.
Tibalt öldürülüb axı yenicə,
Biz şadlıq eləsək, bu yaxşı düşməz,
Deyərlər, qohuma etinasızıq.
Odur ki, az adam dəvət edərik.
Bununla qurtarar. Nə deyirsiniz?
Sizə əl verirmi cümə axşamı?
Paris.Kaş cümə axşamı sabah olaydı!
Kapuletti.
Yaxşı, gedin. Demək, cümə axşamı.
Arvad, Cülyettanın yanına birbaş,
Onu hazırlaşdır toy gününə sən.
Xudahafız, milord. Ey, ey, cəld olun,
Mənim otağıma çıraq gətirin.
Çox gecdir, bir azdan səhər olacaq.
Gecəniz xeyrə qalsın!
Gedirlər.
Cülyettanın otağı. Romeo ilə Cülyetta daxil olurlar.
Cülyetta.
Getmək istəyirsən? Hələ sübhə var,
Dəhşətlə dağlayan qulaqlarını
Torağay deyildi, o, bülbül idi.
Gecələr oxuyur nar ağacında,
İnan ki, sevgilim, o, bülbül idi.
Romeo.
O, sübhün carçısı torağay idi.
Bax, gülüm, yandırır qısqanc şəfəqlər
Şərqdə parçalanmış ağ buludları!
Gecənin şamları tamam sönübdür,
Dumanlı dağların zirvələriylə
Gəlir oğrunoğrun nəşəli gündüz.
Getmək mənə həyat, qalmaq ölümdür.
Cülyetta.
Dan şəfəqi deyil o nur, o ziya;
Günəşdən ayrılmış parlaq ulduzdur.
Bu gecə Mantuya sən gedən zaman
O sənin yolunda məşəl olacaq.
Tələsmə, əzizim, dayan bir az da.
Romeo.
Qoy məni tutsunlar, edam etsinlər,
Sən buna razısan, mən də razıyam.
Mən də deyirəm ki, orda gördüyüm
Səhərin gözünün şəfəqi deyil,
Ayın çöhrəsinin solğun əksidir.
Başımız üstdəki göy qübbəsini
Torağay titrətmir öz nəğməsiylə.
Qalmaq çox asandır mənə getməkdən.
Gəl, ölüm, xoş gördük, çək qəlbə dağı,
Gəl, belə istəyir Cülyetta, axı.
Elədirmi, ruhum? Sübhə hələ var.
Cülyetta.
Yox, yox, işıqlanır, tez ol, qaç qurtar.
Uğursuz səsiylə, nəhs nəğməsiylə
Qulaqları deşən bu torağaydır.
Deyirlər, torağay gözəl oxuyur,
Düz deyil, bu quş ki, ayırır bizi.
Belə deyirlər ki, qurbağa ilə
Torağay dəyişib öz gözlərini,
Gərək səsini də dəyişdirəydi.
Bu səs qəlbimizi hürküdür yaman,
Bizi öz mehriban ağuşumuzdan
Alıb ayrı salır. İndi qaç, tez ol.
Dan yeri getgedə işıqlanır, ah!
Romeo.
Dan yeri getgedə işıqlandıqca
Dərdimiz getgedə qaranlıqlaşır.
Dayə gəlir.
Dayə.Xamm!
Cülyetta.
Dayə!
Dayə.
Qızım, anan gəlir.
Səhər açılıb ha! Ehtiyatlı ol.
(Gedir)
Cülyetta.
Pəncərə gətirir səhəri mənə,
Pəncərə aparır həyatı məndən.
Romeo.Sağ ol! Bir öpüş də, mən getdim, gülüm.
(Pəncərədən düşür).
Cülyetta.
Gedirsən? Ah, dostum, ərim, sevgilim!
Xəber gözləyirəm mən səndən hər an;
Hər anda nə qədər əzablı gün var.
Ah, bu hesab ilə qocalaram mən
Bir də görənədək öz Romeomu.
Romeo.
Daha sağlıqla qal! Fürsət düşən dəm,
Quzum, sənə salam göndərəcəyəm.
Cülyetta.
Deyirsən, biz yenə görüşəcəyik?
Romeo.
Buna şübhəm yoxdur, bu acı qəmlər
Şirin xatirəyə dönəcək o vaxt.
Cülyetta.
Ya rəbb! Mənim qəlbim nəhs bir kahinmiş!
Mənə elə gəlir: sən aşağıda
Məzarın dibində yatan ölüsən.
Ya gözüm pis görür, ya rəngin qaçıb?
Romeo.
Solğun görünürsən gözümə sən də,
Bizim qanımızı içir qəm, kədər.
Əlvida, əlvida, sevimli dilbər.
(Gedir).
Cülyetta.
Ah, tale! Vəfasız deyirlər sənə.
İndi ki, belədir, sən insanların
Acı tənəsinə niyə dözürsən?
Vəfasız ol, tale, gəl, sən qürbətdə
Onu çox saxlama, tez geri qaytar.
Ledi Kapuletti (səhnə arxasından). Qızım, oyanmısan?
Cülyetta.
Kimdir? Anamdır?
O hələ yatmayıb, yoxsa tez durub?
Nə var ki, sübh tezdən gəlir buraya?
Ledi Kapuletti daxil olur.
Ledi Kapuletti.Necəsən, Cülyetta?
Cülyetta.Nasazam, ana.
Ledi Kapuletti.
Yenə ağlayırsan qohumun üçün?
Bu nədir? Sən onu göz yaşlarınla
Yuyub qəbirdənmi çıxaracaqsan?
Çıxarsan, dirildə bilməyəcəksən.
Di bəsdir, di qurtar göz yaşlarını!
Kədər öz həddində dərin sevgidir,
Həddini keçdimi, divanəlikdir.
Cülyetta.Bu ağır dərd üçün qoy ağlayım mən.
Ledi Kapuletti.
İnsan ağladıqca dərd ağırlaşar.
Göz yaşı ölünü diriltməz heç vaxt.
Cülyetta.
Bu ağır itkiyə dözə bilmirəm,
Yeganə çarəmdir göz yaşı tökmək.
Ledi Kapuletti.
Yəqin, ağlayırsan ona görə ki,
Tibaltı öpdürən o alçaq sağdır.
Cülyetta.Hansı alçaq, ana?
Ledi Kapuletti.Alçaq Romeo.
Cülyetta (kənara).
Alçaq və Romeo! Bu mümkün deyil,
Bu iki söz birgə deyilə bilməz!
Allah, əfv et onu! Hələ onuntək
Heç kəs ürəyimi yaralamayıb.
Mən onu ürəkdən bağışlayıram.
Ledi Kapuletti.Bu ona görədir, yaşayır qatil.
Cülyetta.
Bəli, əllərim də çatmayır ona,
Yoxsa intiqamı özüm alardım.
Ledi Kapuletti.Biz qisas alarıq, rahat ol, qızım.
Mantuya bir adam gönderərəm mən,
O sürgün sərsəri yaşayır orda.
Ona elə şərbət içirdərəm ki,
Tezliklə Tibaltın yanına gedər.
Onda inanıram, razı qalarsan.
Cülyetta.
Doğrudan, mən razı qalmaram heç vaxt
Onu görməyincə… ölmüş… qəlbimi
Tibaltm ölümü yaman dağlayıb.
Ana, sən adam tap göndərmək üçün,
Zəhəri mən özüm hazırlayaram.
Romeo tezliklə yatar rahatca.
Ah, onun adını eşidib, onun
Yanına getməmək nə dözülməzdir!
Könlümdə Tibalta olan sevgimi
Qatilin başmdan ayağınadək
Yağdıra bilməmək necə əzabdır!
Ledi Kapuletti.
Sən zəhər hazırla, mən adam tapım.
İndi bir şad xəbər deyərəm senə.
Cülyetta.
Şad xəbər yeridir bu qəm içində?
O necə xəbərdir bir danış, ana?
Ledi Kapuletti.
Sənin çox qayğıkeş atan var, qızım.
O sənin dərdini dağıtmaq üçün
Vaxt təyin etdi ki, şənlik keçirsin
Bu heç yuxumuza girmezdi bizim.
Cülyetta.Vaxt təyin elədi, o hansı gündür?
Читать дальше