1993
Праспекты каменныя хлебныя алычовыя калачом
апавітыя кратамі чорнымі
і тут дзядзька Фрунзэ з далонямі бронзавымі
трымае агромністае вока савецкага літаратара
дзе адлюстроўваюцца нажамі цені дыктатара
а недалёка ўсялякія рыбіны ходзяць у паэтычным
аксаміце галіфэ
іх плаўнікі засмакталіся ў бетоне першабытнага
кафэ
дзе падаюць халоднае пюрэ і жывых лангетаў ледзяную гарэлку з мінералкай пад нямецкую
галету
змрочную дзяўчыну з сінім амлетам
і добры сябра-паэт дасць на апахмел таблетку
я тут штодня як хрыстос на бутэльках
памру ад бацылы фальгетнай
праспекты праспекты праспекты
яны як аэраплан для інспектара
які відэльцам калупае вока катлеты
19 жніўня 1999
СУЧАСНЫ КАРАГОД
Жалезныя мухі шлындаюцца па полі. Шлындаюцца па дзіўным жоўтым полі. Хапаюць, кусаюць, страляюць, крычаць. “Мы — мухі! Чорныя мухі! Нам патрэбныя пірагі з варэннем, мармеладам, шакаладам і разынкамі!”
1996
ДЭЗІ НА ФОНЕ ФАРМАКАЛОГІІ ФАРМАЦЫІ
чорнымі ручаінкамі збягуць змеі з твару
чорныя звяры возьмуць
тару і будуць кідаць туды марангаў
чорнымі ручаінкамі сыдуцца ніці лета
Я не люблю
савецкія газеты!
Камечаная жоўтая газетная папера
там хаваецца маскітная галера
майго чароўнага пяра
У гэтых хвалях аквамарынавая шкарлупа
душыць псіхолага халодных начэй вялікага
Пэра
Усё трапляе ў зарасці трыснягу
Разрываецца мяса на скразняку
Як прыемна адчуваць ненаеднасць мустанга
Думкі скручваюцца ў мускат
Каля чырвонага мора
толькі вецер і кат...
мая адрэзаная мурынская рука
валасы на ёй варушацца хвалямі
бярыце суграмадзяне за валюту
паглядзіце якія тонкія пальцы эмалевыя
пазногаць да пазногця колеру месяца лютага
можа пісаць вершы артыкулы
раманы казкі карціны-гіяцынты
можа ўпрыгожыць любым тытулам
тайна галантна займаецца танным плагіятам
не адмовіцца ўрэзаць па вашым носе
ну не рука а проста мініяцюрны лось
харчавання шмат не патрабуе
пляшка гарэлкі і бублік на дзень
на мінералку бурбулістую табу
экалагічна-чыстая савецкая рука
выгадаваная на прасторах Саюза уркамі
не любіць дробных дыктатараў
любіць пяшчоту
Бярыце суграмадзяне не пашкадуеце
гэта вельмі нават прадажная рука
стомленая ад адзіноты
нахабная
творчая
змяя
Лета 1999
У маіх руках чорная пячатка
нашага штодзённага вар'яцтва
Я праектую графічную рэальнасць
у якой знаходзімся ўсе мы
апошнія некалькі стагоддзяў
Лятуць самалёты як нехлямяжыкі
да хвастатых аблачынак
У бок паднябеснай вежы дзе
адлюстроўваецца сум ветра
паветра раветра суветра куветра
наветра леветра неветра зіветра
муветра хаветра жаветра
шы-ве-тра
1997
алюмініевыя кактусы
жахлівыя сталёвыя бомбы
алюмініевыя кактусы
тарпеды з пластыку
алюмініевыя кактусы
медузападобныя выбухі
алюмініевыя кактусы
Вы гэтага не прадбачылі
алюмініевыя кактусы
персідскі кот і бульдог
алюмініевыя кактусы
у шатрах кругамі полымя танчыць
алюмініевыя кактусы
квадратныя крапіўныя рыбіны
алюмініевыя кактусы
на талерках чырвоныя вочы
алюмініевыя кактусы
чарапы і косткі
алюмініевыя кактусы
Дайце! дайце! тралейбус з кулямётам!
Дайце! дайце! паравоз з гарматай!
пыльныя аблокі і дрэвы
назіраюцца
алюмініевыя кактусы
кактусы
калі маё амбіцыёзнае вуха-правакатар
зразумее запіша на сваю перапонку
што яно лакатар
я буду глытаць шоргат лісця
і скрыгат зубоў клюста
з задавальненнем вар'ята
Таму дайце!
дайце вушам болей ініцыятывы
і яны ператворацца
у апараты лоўлі гукавых звяроў
1997
Я гэтую прастору буду секчы на мяса!
На вейках-мятлушках зафіксаваліся
крывавыя кляксы!
Я гляджу на тэатр жыцця шаблі лязом
Не магу інакш бо выбіта вока марозным
маржом
Сонца Сонца Сонца
дай мне гарачыя вусны
каб спапяліць аэраплан-душу
якая гудзе як дразафіла мушка
Сонца Сонца Сонца
крычу я ў зледзянелае неба
пазыч мне шчасця
карабель і мэблю
там У гэтай акваторыі
будзе кавалак лакіраванай тэрыторыі
там я сяду на каня
белага Белага
Грыва ягоная будзе мелаванай паперай
Я глыну віна белага
і гэтую прастору п'яную я засяку насмерць
На вейках-бурштынах
зафіксаваліся садавіны фунты
Фіяска не будзе брашурнага
я крычу праз цыроз пячонкі
які выспявае мармурам
і печывам
6.02.2000
Читать дальше