Rabelais François - Gargantua i Pantagruel

Здесь есть возможность читать онлайн «Rabelais François - Gargantua i Pantagruel» — ознакомительный отрывок электронной книги совершенно бесплатно, а после прочтения отрывка купить полную версию. В некоторых случаях можно слушать аудио, скачать через торрент в формате fb2 и присутствует краткое содержание. Жанр: Мифы. Легенды. Эпос, Европейская старинная литература, на польском языке. Описание произведения, (предисловие) а так же отзывы посетителей доступны на портале библиотеки ЛибКат.

Gargantua i Pantagruel: краткое содержание, описание и аннотация

Предлагаем к чтению аннотацию, описание, краткое содержание или предисловие (зависит от того, что написал сам автор книги «Gargantua i Pantagruel»). Если вы не нашли необходимую информацию о книге — напишите в комментариях, мы постараемся отыскать её.

Gargantua i Pantagruel, tytułowi bohaterowie powieści Francois Rabelais'go, to olbrzymy znane francuskiej publiczności z podań ludowych.Podobno Rabelais kupił na straganie anonimowe dzieło opisujące losy Gargantui, a lektura utworu zainspirowała go napisania własnej wersji dziejów olbrzyma oraz jego syna, Pantagruela. Powieść przedstawia życie bohaterów od samego początku – włącznie z historią ich poczęcia i narodzin; ukazuje zarówno ich codzienność, jak i przygody: udział w walkach i podróżach. Dzieło zachowuje ludowy, trochę sowizdrzalski charakter – przygody są wzbogacane trywialnym humorem obfitującym w dowcipy o tematyce fekalnej i płciowej. W Gargantui i Pantagruelu łączy się wulgarność i erudycja autora – niektóre z żartów mają charakter lingwistyczny i wymagają znajomości francuskiego i łaciny. Niewątpliwie wiele słuszności ma tłumacz, wskazując, że w całej pełni smakować w pismach Rabelais'go mogą bodaj tylko mężczyźni; bowiem wśród beztroskich fantazji i facecji dochodzi mimo wszystko do głosu kulturowe dziedzictwo mizoginii, szczególnie w stosunku do kobiecej fizyczności i fizjologii.Gargantua i Pantagruel to najsłynniejsze dzieło autorstwa Francois Rabelais'go. Poszczególne tomy były wydawane od lat 40. XVI wieku, ostatni z nich doczekał się publikacji już po śmierci pisarza w latach 60.

Gargantua i Pantagruel — читать онлайн ознакомительный отрывок

Ниже представлен текст книги, разбитый по страницам. Система сохранения места последней прочитанной страницы, позволяет с удобством читать онлайн бесплатно книгу «Gargantua i Pantagruel», без необходимости каждый раз заново искать на чём Вы остановились. Поставьте закладку, и сможете в любой момент перейти на страницу, на которой закончили чтение.

Тёмная тема
Сбросить

Интервал:

Закладка:

Сделать

243

wesoła śmierć, kiedy się umiera ze sztywną kusią – Wedle gadek ludowych trafia się to po śmierci ludziom, którzy za życia obcowali cieleśnie z mniszką. [przypis tłumacza]

244

wszystkim tym, co to drapnęli pod Pawią – Aluzja do żołnierzy, którzy ratując się ucieczką, opuścili Franciszka I pod Pawią (1525), tak iż dostał się do niewoli. [przypis tłumacza]

245

magis magnos clericos non sunt magis magnos sapientes (łac.) – największy z kleryków (księży; tu: mnichów) nie jest najtęższy w mądrości. [przypis edytorski]

246

chociem (…) stawał – konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: choć stawałem. [przypis edytorski]

247

zarazem (…) nieswój – skrót od: zaraz jestem nieswój. [przypis edytorski]

248

Zalim źle uczynił – konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: czyż źle uczyniłem. [przypis edytorski]

249

czym się to dzieje – daw. konstrukcja; znaczenie: jak to się dzieje, z jakiej przyczyny się to dzieje. [przypis edytorski]

250

Ignavum fucos pecus (…) a praesepibus arcent – trzymają z dala od ula gnuśne trutnie. [przypis edytorski]

251

jeno (daw.) – tylko. [przypis edytorski]

252

stradać – postradać, stracić. [przypis edytorski]

253

Quare? Quia (łac.) – w jaki sposób, skoro. [przypis edytorski]

254

Ad formani nasi cognoscitur ad te levavi (łac.) – Po kształcie nosa poznaje się… to co ku tobie podniosłem. [przypis tłumacza]

255

item (łac.) – także; tak samo; tu: a zatem, a więc. [przypis edytorski]

256

beati quorum (łac.) – Beati quorum rentissae sunt iniquiates [szczęśliwi, którym odpuszczono nieprawości; red. WL]. [przypis tłumacza]

257

Renaud – ulubiona bohaterska postać francuskiej legendy. [przypis tłumacza]

258

wedle [obrządku] fekamskiego – Fecamp, opactwo wsławione później wyrobem likierów, wówczas było przysłowiowym dla gnuśności i opieszałości mnichów. [przypis tłumacza]

259

venite, apotemus (łac.) – Parodia brewiarza: veniter adoremus . [przypis tłumacza]

260

azard (daw.) – niebezpieczeństwo, przygoda. [przypis edytorski]

261

et de frigidis et maleficiatis (łac.) – Pod tym tytułem traktuje IV księga Dekretaliów o niezdolnych do małżeńskiej powinności lub czarami urzeczonych w tym kierunku osobach. [przypis tłumacza]

262

de contemptu mundi et fuga seculi (łac.) – O wzgardzie świata i ucieczce od niego. [przypis tłumacza]

263

Monachus (…) triginta (łac.) – W klasztorze mnich nie wart jest dwóch jajek, ale kiedy zeń wyjdzie, wart jest więcej niż trzydzieści. [przypis tłumacza]

264

tempore et loco prelibatis (łac.) – w odpowiednim czasie i miejscu. [przypis tłumacza]

265

woda gregoriańska – woda święcona, od imienia Grzegorza Wielkiego, który ją wprowadził. [przypis tłumacza]

266

tentować (z łac.) – pokusić się; próbować. [przypis edytorski]

267

zasumować się – zmartwić się. [przypis edytorski]

268

srodze (daw.) – bardzo, ogromnie. [przypis edytorski]

269

ustawnie (daw.) – ustawicznie, nieustannie; ciągle. [przypis edytorski]

270

kędy (daw., gw.) – gdzie, dokąd. [przypis edytorski]

271

rzeźba – tu: rzeź. [przypis edytorski]

272

Wejowis – bóstwo zła czczone u Rzymian z obawy przed jego potęgą. [przypis tłumacza]

273

przygodzić się (daw.) – przytrafić się, zdarzyć się. [przypis edytorski]

274

mieszkańcy Peszy (…) Monsoru i innych miejsc okolicznych – Wszystko miejscowości w prowincjach Turenii, Anjou i Poitou. [przypis tłumacza]

275

do armii lub załogi wojennej – Za czasów Rabelais'go istniały już najemne oddziały zawodowego wojska. [przypis tłumacza]

276

omierżenie – wstręt; por. mierzić kogoś: budzić w kimś wstręt. [przypis edytorski]

277

podobny (…) do meluńskich węgorzy, co to piszczą, nim się je zacznie obdzierać ze skóry – Francuskie przysłowie na określenie kogoś, kto podnosi lament, zanim dozna szkody. [przypis tłumacza]

278

nie mieszkając (daw.) – nie zwlekając. [przypis edytorski]

279

zostawił od wypadku – tu: zostawił na wszelki wypadek. [przypis edytorski]

280

bitwa pod Św. Obinem Kormeńskim – Bitwa pod Saint Aulbin (1488) między Karolem VIII a Ludwikiem XII (wówczas księciem Orleanu), który dostał się do niewoli. [przypis tłumacza]

281

po zburzeniu Partynia – Oblężenie Parthenay przez Karola VIII (1486). [przypis tłumacza]

282

byliby (…) nałożyli niezmierne okupy – Aluzja do dwóch ton złota, którymi Franciszek I musiał wykupić się z niewoli hiszpańskiej. [przypis tłumacza]

283

klasztor telemski – Opactwo Theleme i jego koncepcja stanowi niezmiernie ciekawy przyczynek do psychicznego wizerunku pisarza. W nim występuje najdosadniej fakt, zaznaczany już mimochodem, do jakiego stopnia kilkanaście lat pobytu w klasztorze wycisnęło na umysłowości i charakterze Rabelais'go niezatarte piętno. Kreśląc wedle swojej niczym nieskrępowanej fantazji ów raj na ziemi, tworzy Rabelais nie co innego wszelako, jeno klasztor: a pojęcie życia, na pozór tak odmienne, w istocie swojej więcej może wykazuje wspólności niż różnic między tymi tak sprzecznymi regułami. Modelu owego platońskiego klasztoru szukają komentatorowie w zamku Saint-Maur-des-Fosses należącym do kardynała du Bellay. [przypis tłumacza]

284

Jakim kształtem wzniesiono i uposażono klasztor telemitów – W opisie budowli mieszczącej klasztor znać epokę, w której król Franciszek wznosił swe wspaniałe zamki. [przypis tłumacza]

285

Jak wyglądało mieszkanie telemitów – Godne uwagi jest, iż Rabelais, poza tym chętny do opiewania soczystych biesiad, kreśląc plan swego klasztoru zupełnie zapomina w nim o istnieniu kuchni. [przypis tłumacza]

286

woda anielska – przyrządzona z korzonków fiołków florenckich. [przypis tłumacza]

287

zgodność była między mężczyznami a damami (…) wedle życzenia dam – Cały ten ustęp brzmi bardzo pociesznie w zestawieniu z różnymi odezwaniami się brata Jana w kwestii płci pięknej. [przypis tłumacza]

Читать дальше
Тёмная тема
Сбросить

Интервал:

Закладка:

Сделать

Похожие книги на «Gargantua i Pantagruel»

Представляем Вашему вниманию похожие книги на «Gargantua i Pantagruel» списком для выбора. Мы отобрали схожую по названию и смыслу литературу в надежде предоставить читателям больше вариантов отыскать новые, интересные, ещё непрочитанные произведения.


François Villon - Poésies diverses
François Villon
François Villon - Ballades en jargon
François Villon
François-Xavier Putallaz - El mal
François-Xavier Putallaz
François-René de Chateaubrian - René
François-René de Chateaubrian
François-René de Chateaubrian - Atala
François-René de Chateaubrian
Constantin-François Volney - Leçons d'histoire
Constantin-François Volney
Constantin-François Volney - Voyage en Égypte et en Syrie - Tome 2
Constantin-François Volney
Отзывы о книге «Gargantua i Pantagruel»

Обсуждение, отзывы о книге «Gargantua i Pantagruel» и просто собственные мнения читателей. Оставьте ваши комментарии, напишите, что Вы думаете о произведении, его смысле или главных героях. Укажите что конкретно понравилось, а что нет, и почему Вы так считаете.

x