Larry Niven - De splinter in gods oog

Здесь есть возможность читать онлайн «Larry Niven - De splinter in gods oog» весь текст электронной книги совершенно бесплатно (целиком полную версию без сокращений). В некоторых случаях можно слушать аудио, скачать через торрент в формате fb2 и присутствует краткое содержание. Город: Amsterdam, Год выпуска: 1078, ISBN: 1078, Издательство: Elsevier, Жанр: Фантастика и фэнтези, на нидерландском языке. Описание произведения, (предисловие) а так же отзывы посетителей доступны на портале библиотеки ЛибКат.

De splinter in gods oog: краткое содержание, описание и аннотация

Предлагаем к чтению аннотацию, описание, краткое содержание или предисловие (зависит от того, что написал сам автор книги «De splinter in gods oog»). Если вы не нашли необходимую информацию о книге — напишите в комментариях, мы постараемся отыскать её.

Gedurende het Tweede Imperium van het grote Aardse ruimterijk wordt plotseling een ruimteschip van onbekende herkomst ontdekt dat, aan de koers te zien, afkomstig is uit de richting van ‘Murchisons Oog’. Dit betekent het allereerste contact met ‘buitenaardsen’. Murchisons Oog is de enige ster in de Kolenzaknevel die op grote afstand nog te zien is. Het is een grote, rode ster, met in een hoek een klein wit lichtend puntje, dat De Splinter in Gods Oog wordt genoemd.
Een kleine expiditie van twee schepen wordt derwaarts gestuurd en men maakt al snel contact met de vreemde Splinterbeschaving. Door gesprekken en bezichtigingen probeert de expeditie zich een betrouwbaar beeld te vormen van dit volk. maar waarom houden de vreemdelingen een aantal zaken uit alle macht verborgen? En wat is de betekenis van de vreemde Fyunch(klik)s, die de expiditieleden overal volgen? Eén ding is overduidelijk: de Splinters hopen binnenkort de mogelijkheid tot emigratie te verwerven. En dat is voor het Imperium onder deze omstandigheden een bijzonder moeilijke beslissing…

De splinter in gods oog — читать онлайн бесплатно полную книгу (весь текст) целиком

Ниже представлен текст книги, разбитый по страницам. Система сохранения места последней прочитанной страницы, позволяет с удобством читать онлайн бесплатно книгу «De splinter in gods oog», без необходимости каждый раз заново искать на чём Вы остановились. Поставьте закладку, и сможете в любой момент перейти на страницу, на которой закончили чтение.

Тёмная тема
Сбросить

Интервал:

Закладка:

Сделать

‘Tot uw orders, senator.’ Kutuzov bracht een communicator aan zijn lippen. ‘Mikhailov. Da.’ Er rolde een aantal vloeiende lettergrepen over zijn lippen. ‘Het is voor elkaar, senator.’

‘Ik ben nog niet uitgesproken,’ zei Charlie. ‘Jullie beschikken nog over een andere mogelijkheid.’

‘En wat is dat dan wel?’ wilde Fowler weten.

‘Een blokkade.’

57. Al de kunstgrepen van het verraad

Ze stonden al een hele tijd op het balkon buiten Rods vertrekken. De vage geluiden van een nachtelijke stad stegen naar hen op. De Man met de Kap rees hoog aan de hemel en zijn onheilspellende rode oog keek hen onverschillig aan: twee menselijke geliefden, die straks hele eskaders schepen tot in het Oog zelf zouden sturen en ze daar zouden doen blijven, ook nadat zijzelf er al niet meer zouden zijn… ‘Het lijkt helemaal niet groot,’ murmelde Sally. Ze legde haar hoofd tegen zijn schouder en voelde de greep van zijn armen steviger worden om haar heen. ‘Het is niet meer dan een geel spikkeltje in Murchesons Oog. Rod, zal het lukken?’

‘Die blokkade? Jazeker. We hebben het plan uitgewerkt op het Bureau Gevechtsoperaties van de Vloot. Jack Cargill heeft het opgesteld: één eskader in het Oog zelf, om de uitwerking die de schok van de Sprong op ze heeft te benutten. De Splinters weten daar niets van af, en het zal op zijn minst minuten duren voor ze hun schepen weer onder controle hebben. En als ze proberen ze onder automatische bediening erdoorheen te sturen, maakt dat de zaak alleen maar erger.’ Hij voelde haar huiveren. ‘Dat was eigenlijk niet wat ik bedoelde. Ik bedoelde het héle plan — zal het lukken?’

‘Wat hebben we voor keus?’

‘Geen enkele. En ik ben blij dat je het ermee eens bent. Ik zou niet met je kunnen leven als — ik zou het gewoon niet kunnen, dat is alles.’

‘Ja.’ En daarom ben ik de Splinters dankbaar dat ze dit plan bedacht hebben, want we kunnen de Splinters niet toestaan hun isolement te verbreken. Het zou een galactische epidemie betekenen — en er bestaan maar twee remedies voor dat soort plaag. Quarantaine en uitroeiing. Die keus hebben we tenminste.

‘Ze zijn —’ Ze onderbrak zichzelf en keek naar hem op. ‘Ik ben bang om erover te praten. Rod, ik zou niet met mezélf kunnen leven als we ons genoodzaakt zouden zien — als de blokkade niet zou slagen.’ Hij zei niets. Ergens buiten de tuinen van het Paleis klonk een lachende schreeuw. Het was een geluid zoals kinderen maken. ‘Ze zullen vroeg of laat kans zien, langs dat eskader in die ster heen te glippen,’ zei Sally. Ze hield haar stem angstvallig in bedwang. ‘Zeker. En ook langs die mijnen, die Sandy Sinclair bezig is te ontwerpen. Maar waar kunnen ze heen, Sally? Er is maar één uitgang uit het stelsel van het Oog, ze weten niet waar die zich bevindt, en als ze hem vinden ligt daar een ander slageskader op ze te wachten. En ondertussen hebben ze een tijdje door het inwendige van een ster rondgezworven. Geen enkele mogelijkheid om energie te ontladen. Waarschijnlijk zijn ze beschadigd wanneer ze eruitkomen. Er is niets wat je bedenken kunt, of we hebben eraan gedacht. Die blokkade is werkelijk waterdicht. Anders zou ik er nooit mijn goedkeuring aan gehecht kunnen hebben.’

Ze ontspande zich weer en leunde tegen zijn borst. Hij hield zijn armen om haar heen geslagen. Samen keken ze naar de Man met de Kap, en zijn schele oog.

‘Ze komen er niet uit,’ zei Rod.

‘En ze zitten nog altijd gevangen. Na een miljoen jaar… hoe zullen wij zijn, na een miljoen jaar?’ vroeg ze zich af. ‘Net als zij? Er is een fundamentele eigenschap van de Splinters, die we niet begrijpen. Er loopt een fatalistische streep door ze, die ik niet eens begrijpen kan. Het is zelfs mogelijk dat ze na een aantal mislukte pogingen het gewoon — op zullen geven.’

Hij haalde de schouders op. ‘Hoe dan ook, we zullen de blokkade in stand houden. En over een jaar of vijftig zullen we eens hun stelsel binnengaan om te kijken hoe de toestand is. En als ze dan zo grondig in elkaar gestort zijn als Charlie voorspelt, kunnen we ze in het Keizerrijk opnemen.

‘En wat dan?’

‘Ik weet het niet. We zullen iets moeten bedenken.’

‘Ja.’ Ze maakte zich van hem los en draaide zich opgewonden naar hem om. ‘Ik weet het! Rod, we zullen het probleem eens echt grondig moeten bestuderen. Ten behoeve van de Splinters. We kunnen ze helpen.’

Hij keek haar verbaasd aan. ‘Ik denk anders dat de beste breinen van het Keizerrijk zich daar al mee bezighouden.’

‘Ja, maar ten behoeve van het Keizerrijk. Niet ten behoeve van de Splinters. Wat we nodig hebben is — een Instituut. Iets wat bestuurd wordt door mensen die de Splinters kénnen. Iets wat buiten de politiek staat. En we zouden het ons kunnen permitteren ook. We zijn rijk genoeg…’

‘Hè?’

‘We zouden nog niet de helft kunnen uitgeven van wat we samen bezitten.’ Ze schoot langs hem heen naar binnen, holde zijn suite door, de voordeur uit en de gang over, haar eigen suite binnen. Toen Rod haar achterna kwam, zag hij haar wroeten tussen de stapels huwelijksgeschenken die de grote rozehouten tafel in haar vestibule bedekten. Ze knorde tevreden toen ze haar zakcomputer vond. Zou ik me nu moeten ergeren? vroeg Rod zich af. Ik denk dat ik maar beter kan leren blij te zijn wanneer ze in zo’n bui is. Ik zal er nog lange tijd mee moeten leven. ‘De Splinters houden zich zelf ook al een poosje met hun probleem bezig,’ bracht hij haar in herinnering. Lichtelijk geïrriteerd keek ze op. ‘Pfff. Ze zien de dingen niet zoals wij dat doen. Komt door dat fatalisme, weet je nog? En ze hebben nooit iemand gehad die ze dwingen kon de oplossingen die ze bedachten ook daadwerkelijk toe te passen.’ Ze ging weer verder met het maken van aantekeningen. ‘We zullen Horowitz nodig hebben natuurlijk. En hij zegt dat er een bekwame man op Sparta zit, dus die zullen we hierheen moeten laten komen. En doctor Hardy zullen we er ook bij willen hebben.’

Met iets van ontzag en verbazing keek hij haar aan. ‘Wanneer jij eenmaal ergens aan begint, loop je wel hard van stapel.’ En ik zal me aan jouw tempo moeten aanpassen, als ik je m’n hele leven om me heen wil hebben. Ik vraag me af hoe het is, met een wervelwind samen te leven? ‘Je zult Hardy wel kunnen krijgen, als je hem hebben wilt. De kardinaal heeft hem al speciaal afgevaardigd om zich met het Splinterprobleem bezig te houden — en ik geloof dat Zijne Eminentie nog iets belangrijkers voor hem in petto heeft. Hardy had allang bisschop kunnen zijn, maar hij is niet behept met de gebruikelijke dosis mijteritis. Maar nu zal hij niet veel keus hebben, denk ik. Ze zullen hem wel willen benoemen tot eerste apostolische delegaat bij een buitenaards ras, of zo iets dergelijks.’

‘Dan zal het Bestuur dus bestaan uit jou en mij, doctor Horvath, pater Hardy — en Iwan.’

‘Iwan?’ Ja, waarom eigenlijk niet? En als we dit tóch doen, kunnen we het net zo goed meteen goed doen. We zullen een goede directeur nodig hebben voor de dagelijkse leiding. Sally deugt niet voor een administratieve functie, en ik zal er geen tijd voor hebben. Horvath, misschien. ‘Sally, besef je eigenlijk wel met hoeveel problemen we te maken zullen krijgen? Neem bijvoorbeeld het biologische probleem: hoe je de overgang van vrouwtje naar mannetje kan doen plaatsvinden zonder zwangerschap of permanente steriliteit. Maar zelfs al vind je een oplossing, hoe krijgen we de Splinters dan zover, die ook tóé te passen?’

Ze luisterde maar half. ‘We vinden er wel iets op. We zijn tamelijk göed in het regeren —’

‘We zijn nauwelijks in staat, een menselijk imperium te regeren!’

‘Maar toch spelen we het klaar, waar of niet? Op de een of andere manier.’ Ze duwde een stapel in vrolijke kleuren verpakte pakjes opzij om meer ruimte te maken. Een grote doos viel bijna op de grond, en Rod zag nog net kans die op te vangen, terwijl Sally doorging met aantekeningen op de invoerplaat te krabbelen en die door te geven aan het geheugen van haar computer. ‘Wat is ook alweer de code voor het naslagwerk Keizerlijke Mannen en Vrouwen van de Wetenschap?’ vroeg ze. ‘Er is een man op Meiji, die werkelijk geweldig werk verricht heeft op het gebied van het manipuleren van genetische structuren, maar zijn naam wil me niet te binnen schieten…’ Rod zuchtte diep. ‘Ik zal hem voor je opzoeken. Maar op één voorwaarde.’

Читать дальше
Тёмная тема
Сбросить

Интервал:

Закладка:

Сделать

Похожие книги на «De splinter in gods oog»

Представляем Вашему вниманию похожие книги на «De splinter in gods oog» списком для выбора. Мы отобрали схожую по названию и смыслу литературу в надежде предоставить читателям больше вариантов отыскать новые, интересные, ещё непрочитанные произведения.


Отзывы о книге «De splinter in gods oog»

Обсуждение, отзывы о книге «De splinter in gods oog» и просто собственные мнения читателей. Оставьте ваши комментарии, напишите, что Вы думаете о произведении, его смысле или главных героях. Укажите что конкретно понравилось, а что нет, и почему Вы так считаете.

x