Гаспадыня PDF

фільтруюць праз суконны мяшэчак ці прамакальную паперу.

Да спірту, аслабленага ўжо тым, што ён усмактаў у сябе сок з ягад, дабаўляюць столькі

вады, колькі патрэбна для прыгатавання сіропу.

Іншая наліўка з садавіны

Выціскаюць праз кавалак палатна два гарцы вішань, змешваюць з тым сокам два гарцы

спірту і выліваюць у бутлю. Калі напітак пастаіць на сонцы ці ў цяпле некалькі дзён і на

дно пасудзіны выпадзе асадак, яго фільтруюць праз мяшок ад капелюша і зацукроўваюць.

3 патоўчаных костачак пераганяюць ваду і, узяўшы яе з куба першы гарнец ці паўтара, запраўляюць наліўку. На гэтай жа вадзе робяць цукровы сіроп, які надасць наліўцы

салодкасць.

Хто не хоча ці не можа перагнаць ваду, няхай растаўчэ костачкіасобна і залье спіртам, а

калі ён настоіцца ў цяпле, дадасць яго ў наліўку, захоўваючы прапорцыю.

Вострыя запраўкі лепш, каб упрэлі ў печы разам з хлебам, як ніжэйбудзе моўлена, і даваць

іх варта столькі, колькі неабходна для смаку.

NB. Калі наліўка зроблена слабая, льга ўліць моцнага спірту на смак. Ці паўтара гарца

вішань, патоўчаных разам з костачкамі ў каменнай ступцы, заліць чатырма квартамі

спірту і ўсыпаць шэсць гваздзік, адзін лот карыцы, паўлота ванілі. Усё ў закаркаванай

бутлі трымаць месяц на сонцы, потым адціснуць праз сурвэтку, дабавіць цукру, а калі ў

цяпле каламуць асядзе, зліць зверху чыстую наліўку. Рэшткі трэба адфільтраваць праз

прамакальную паперу.

Альбо можна патаўчы пяць лотаў карыцы, адзін лот гваздзікі, адзін мускатны арэх і

пасыпаць гэтымі вострымі прыправамі свежыя вішні ў двухгарцавым паліваным гаршку.

Зачыніць яго накрыўкай, абляпіць цестам іпаставіць у печ разам з хлебам на чатыры

гадзіны. Потым вішні дастаць, адціснуць праз сурвэтку, у тым саку развесці цукар і

заправіць ім наліўку, дадаўшы яшчэ столькі ж спірту і трохі карэння. Ці яшчэ змяшаць

аднолькавую колькасць спірту, тройчы перагнанага, і вішнёвага соку і, адпаведна,

колькасць вострых прыпраў.

Запраўка вострая да наліўкі

Усыпаюць у бутэльку з-пад портэру чатыры лоты карыцы, два лоты кардамону, столькі ж

гваздзікі (усё патоўчанае) і заліваюць трыма конаўкамі спірту *. Пасудзіну добра

закаркоўваюць, кладуць у хлебнае цеста — з яго робяць булку, і ставяць у печ разам з

хлебам. Калі булка ўжо спячэцца, даюць ёй цалкам астыць, а тады вымаюць бутэльку і

вадкасць з яе дабаўляюць па лыжцы ў наліўку, спытаючы, ці дастаткова адчуваецца смак

вострых прыпраў.

_________

* Калі наліць спірту больш чым тры чвэрці бутэлькі, ён можа раскалоць яе.

Малінавая наліўка

Гэтак жа з сокам прыпраўляецца, як і вішнёвая. Альбо злёгку памятыя маліны заліваюць

спіртам, ставяць у цяпле ці на сонцы на два тыдні, а потым выціскаюць і запраўляюць

накшталт наліўкі з вішань.

Наліўка з парэчак

Самая лепшая яна з соку, але і з залітых спіртам ягад надта добрая ( глядзі вішнёвую

наліўку ).

Наліўка для дам, ці налівачны лікёр

Яго падаюць нават пасля чорнай кавы. Вялікую бутэльку ёмістасцю ў некалькі гарцаў

напаўняюць якімі-небудзь ягадамі і заліваюць тройчы перагнаным спіртам. Ставяць яе ў

цяпле або на сонцы на доўгі ці больш кароткі час, у залежнасці ад таго, хутка ці павольна

ягады пускаюць сок. Напрыклад, суніцы, маліны, парэчкі праз дзесяць дзён ці пару

тыдняў бялеюць. Тады з іх зліваюць спірт, каб ён не ўвабраў пах кіслаты, і па магчымасці

льюць яго другі раз на свежыя ягады.

Вішні і спелы агрэст — з іх вельмі добрая наліўка — трэба трымаць у спірце даўжэй.

Слівы-вадзянкі павінны стаяць некалькі месяцаў, пакуль іх костачкі не насыцяць водарам

спірт. Калі ён набудзе смак і пах ягад, яго працэджваюць праз белы суконны мяшэчак, трохі націскаючы, калі ягады не даўкія. 3 суніц і малін зліваюць лёгка .На кожную кварту

спірту адважваюць фунт дробна патоўчанага цукру.

Наліўку выліваюць у самавар ці латунную каструлю і памячаюць да якога ўзроўню

пасудзіна напоўненая. Потым сыплюць прыгатавацьцукар і на вугалях вараць да першай

адзнакі. Астуджаную наліўку разліваюць у бутлі, а потым праз тыдзень ці два зліваюць з

асадку. Ягож пасля фільтруюць.

Іншы спосаб прыгатавання гэтай наліўкі . адрозніваецца ад папярэдняга тым, што не

ўсю колькасць наліўкі вараць пад накрыўкай, а толькі палову яе з усім цукрам