John Flanagan: De Magiër van Macindaw

Здесь есть возможность читать онлайн «John Flanagan: De Magiër van Macindaw» весь текст электронной книги совершенно бесплатно (целиком полную версию). В некоторых случаях присутствует краткое содержание. год выпуска: 2008, ISBN: 978-90-257-4462-5, издательство: Gottmer, категория: Фэнтези / на нидерландском языке. Описание произведения, (предисловие) а так же отзывы посетителей доступны на портале. Библиотека «Либ Кат» — LibCat.ru создана для любителей полистать хорошую книжку и предлагает широкий выбор жанров:

любовные романы фантастика и фэнтези приключения детективы и триллеры эротика документальные научные юмористические анекдоты о бизнесе проза детские сказки о религиии новинки православные старинные про компьютеры программирование на английском домоводство поэзия

Выбрав категорию по душе Вы сможете найти действительно стоящие книги и насладиться погружением в мир воображения, прочувствовать переживания героев или узнать для себя что-то новое, совершить внутреннее открытие. Подробная информация для ознакомления по текущему запросу представлена ниже:

John Flanagan De Magiër van Macindaw
  • Название:
    De Magiër van Macindaw
  • Автор:
  • Издательство:
    Gottmer
  • Жанр:
    Фэнтези / на нидерландском языке
  • Год:
    2008
  • Язык:
    Нидерландский
  • ISBN:
    978-90-257-4462-5
  • Рейтинг книги:
    4 / 5
  • Ваша оценка:
    • 80
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
  • Избранное:
    Добавить книгу в закладки

De Magiër van Macindaw: краткое содержание, описание и аннотация

Предлагаем к чтению аннотацию, описание, краткое содержание или предисловие (зависит от того, что написал сам автор книги «De Magiër van Macindaw»). Если вы не нашли необходимую информацию о книге — напишите в комментариях, мы постараемся отыскать её.

Will is benoemd als Grijze Jager en aangesteld in een klein gebied om daar de zaken van de koning te behartigen. Al gauw wordt hij echter opgeroepen om een geheimzinnige zaak in het noorden van het rijk te gaan onderzoeken. Er zouden daar duistere krachten aan het werk zijn, die een bedreiging vormen voor de stabiliteit. Als reizende muzikant trekt hij naar het kasteel van Macindaw. Hij stelt er veel vreemde zaken vast. Hij wordt echter herkend en dat brengt ook zijn goeie vriendin Alyss in gevaar. Hoe kan hij dit oplossen? Dit is al het vijfde boek uit de reeks van ‘De Grijze Jager’. Will is nu vijf jaar ouder en volwaardig lid van deze groep bijzondere beschermers van het rijk. Het eerste deel van het verhaal kabbelt heel rustig voort zonder veel spectaculaire gebeurtenissen. Pas als Will ‘undercover’ naar het noordelijke kasteel trekt, komt er meer vaart en spanning in het verhaal. De lezer heeft al snel door dat Will met een stel trucjes te maken krijgt die de goedgelovige bevolking als tovenarij bestempelen. Toch blijkt onze Jager nog niet zo bedreven, want zijn pientere vriendin Alyss trekt al veel sneller conclusies dan hij. En net dat is zijn taak. Toch weet de auteur de lezer lang op het verkeerde been te zetten en blijkt alles toch net iéts anders in de haak te zitten dan de lezer verwachtte. En veel meer dan in de vorige delen is dit verhaal niet af en zit de lezer te popelen om het vervolg te lezen: . Vlot lezende actieverhalen met een doodeerlijke en trouwe held in een middeleeuwse omgeving. Puur leesplezier!

John Flanagan: другие книги автора


Кто написал De Magiër van Macindaw? Узнайте фамилию, как зовут автора книги и список всех его произведений по сериям.

De Magiër van Macindaw — читать онлайн бесплатно полную книгу (весь текст) целиком

Ниже представлен текст книги, разбитый по страницам. Система автоматического сохранения места последней прочитанной страницы, позволяет с удобством читать онлайн бесплатно книгу «De Magiër van Macindaw», без необходимости каждый раз заново искать на чём Вы остановились. Не бойтесь закрыть страницу, как только Вы зайдёте на неё снова — увидите то же место, на котором закончили чтение.

HOOFDSTUK 4

De kamerheer van baron Ergell bracht Will naar het werkvertrek van zijn baas en nodigde hem met een elegant gebaar uit om binnen te treden.

‘Uw nieuwe Jager, mijnheer,’ kondigde hij hem aan, alsof hijzelf voor de vervanging gezorgd had. ‘Will Verdrag!’

Ergell stond op vanachter het reusachtige bureau dat het hele vertrek domineerde. Hij was erg lang en mager, en toen hij het lange lichte haar zag en de zwarte kleren die de man droeg, dacht Will even met een schok dat hij voor een reïncarnatie van heer Morgarath stond, de in- en inslechte verrader die jaren geleden het koninkrijk had willen veroveren. Maar toen zag hij dat Ergells haar grijs was, en niet spierwit zoals dat van Morgarath. En Ergell was best lang, maar niet zo’n reus als Morgarath destijds.

De schrik verdween even snel als ze gekomen was. Maar het duurde even voor Will besefte dat hij de man stond aan te staren, terwijl die met uitgestoken hand wachtte om hem te begroeten. Snel liep Will verder de kamer in.

‘Een goede avond, mijnheer,’ zei hij.

Ergell greep zijn hand vast en schudde die enthousiast. Hij was een jaar of zestig, maar leek nog alleszins fit. Will overhandigde hem het document dat zijn benoeming officieel maakte. Eigenlijk had de wacht op de ophaalbrug die papieren al moeten innemen, en ze eerst door Ergell moeten laten controleren voordat hij Will had laten passeren, maar de sergeant van de wacht had één blik geworpen op Wills mantel en lange boog en had hem toen doorgewuifd. Nonchalant, had Will nog gedacht. Veel te slordig.

‘Welkom op Zeeklif, Jager!’ zei de baron. ‘Het is me een eer je te ontvangen, iemand die zich zo onderscheiden heeft in onze dienst!’

Daar keek Will even van op. De Grijze Jagers dienden de baronnen niet, ook niet die bij wie ze gestationeerd waren, en dat zou Ergell moeten weten. Misschien, dacht hij, probeerde de man zich belangrijker te maken dan hij was.

‘Wij dienen beiden onze vorst, baron,’ antwoordde hij rustig, en de gelaatsuitdrukking die een fractie van een seconde zichtbaar was bevestigde hem dat hij het bij het rechte eind had gehad. Misschien had Ergell, toen hij zag hoe jong zijn Grijze Jager was, eventjes gedacht: proberen kan altijd. Zo zou Halt het hebben uitgelegd.

‘Natuurlijk, zeker,’ zei de baron haastig en wees toen naar de zwaar gebouwde man die naast het bureau was komen staan.

‘Jager, mag ik je voorstellen aan onze krijgsmeester, Norris van Roek.’

Norris was een jaar of veertig, schatte Will, zoals de meeste krijgsmeesters. Als ze jonger waren hadden ze meestal nog niet de vereiste ervaring om de ridders en het voetvolk van het leen aan te voeren in de strijd. En als ze ouder werden waren ze meestal fysiek niet meer opgewassen tegen die zware taak.

‘Heer Norris,’ begroette Will hem kort, met een hoofdknikje. De ridder gaf hem een ferme hand, zoals te verwachten was. Mannen die het grootste deel van hun leven met een zwaard of strijdbijl hadden staan zwaaien, kregen sterke arm- en handspieren. Will voelde dat de krijgsmeester hem inschatte terwijl zij elkaar de hand schudden. Hij zag als het ware hoe de man zijn kleine postuur en jeugdige leeftijd beoordeelde.

En er was nog iets anders. Will had het gevoel dat de man ergens opgelucht was door wat hij zag. Misschien hoopte hij dat hij het nu, na jaren van moeizame omgang met de ervaren Bartell die zich niets wijs liet maken, wat gemakkelijker zou krijgen met deze verse en onervaren nieuweling. Dat stak Will even. Hij was al gewaarschuwd door Halt en Crowley, dat er in sommige lenen weinig liefde voor Grijze Jagers te verwachten viel.

‘Er zijn er helaas nogal wat die denken in termen van “zij tegen ons”,’ had Crowley opgemerkt toen hij Will voorbereidde op zijn nieuwe positie. ‘Maar ja, het is onze rol en taak om ook op hen een oogje te houden. Wij moeten rapporteren of ze voldoende paraat zijn en goed genoeg trainen en oefenen. Er zijn natuurlijk baronnen en krijgmeesters die daar niet op zitten te wachten. Zij houden liever het beeld overeind dat zij eigen baas zijn — en dan heb je het niet zo op pottenkijkers.’

Will wist dat het op kasteel Redmont heel anders was. Halt en baron Arald konden uitstekend met elkaar overweg, er was duidelijk sprake van wederzijds respect. Maar Will zette deze gedachten snel uit het hoofd terwijl hij beleefd antwoord gaf op vragen van Norris en Ergell over het verloop van zijn reis naar deze verre uithoek van het rijk.

Ergell nodigde hem uit voor het avondeten in het kasteel. Beleefd glimlachend sloeg hij de uitnodiging af. ‘Misschien later in de week een keer, mijnheer. Ik wil u niet tot last zijn met mijn onverwachte komst hier. U kon niet weten dat ik vandaag al zou aankomen, en u had vast al andere plannen gemaakt voor deze avond.’

‘Zeker, zeker, dan maar later deze week,’ gaf de baron snel toe. ‘Zodra je enigszins gesetteld bent.’

Die baron viel wel mee, dacht Will, hij was best een geschikte kerel ondanks dat hij even uitgeprobeerd had hoe de verhoudingen tussen hen lagen. In elk geval was zijn lach warm en open.

‘Misschien kunnen we straks wat te eten laten brengen dan?’

‘Dat is ook niet nodig, dank u. Die vrouw uit het dorp, Edwina, heeft al een heerlijke maaltijd voor me klaargezet. Ik heb er even aan mogen ruiken, en ik weet zeker dat ik in elk geval vanavond niets tekort zal komen.’

‘Ja, koken kan Edwina zeker,’ glimlachte de baron. ‘Ik heb meer dan eens geprobeerd of ze hier niet de keuken wilde overnemen, maar tot dusverre tevergeefs, helaas.’

Norris ging op een van de banken zitten die naast het bureau stonden. ‘Je bent dus in die hut van Bartell getrokken?’

Will knikte. ‘Ja, krijgsmeester, inderdaad. Een prettige woning, dat zag ik meteen.’

Ergell moest lachen. ‘Nou, zeker als Edwina kookt!’

Maar Norris schudde zijn hoofd. ‘Het zou veel efficiënter zijn als je hier in het kasteel kwam,’ zei hij. ‘De baron kan je je eigen appartement geven — heel wat comfortabeler dan zo’n boshut. En dan ben je tenminste in de buurt als we je nodig hebben.’

Will glimlachte. Hij had heus wel door wat er achter deze onschuldige woordenwisseling zat. Als hij in het kasteel kwam wonen, zou er een subtiele verschuiving in de wederzijdse relaties plaatsvinden. Misschien niet meteen, maar door die onafhankelijkheid op te geven zou er een eerste stut onder zijn positie weggetrokken worden. En die formulering, dat hij tenminste in de buurt zou zijn ‘als ze hem een keer nodig hadden’ — dat was duidelijk een hint dat hij maar klaar moest staan om hen te assisteren, zodra zij daar behoefte aan hadden. Hij zag dat Ergell hem aankeek en benieuwd was hoe hij zou antwoorden.

‘Heel erg bedankt voor het aanbod, krijgsmeester, maar de boshut is prima. Wij Jagers wonen altijd buiten het kasteel, dat zijn we zo gewend.’

‘Ja, dat is traditie, hè,’ antwoordde Norris met net een klein beetje minachting in zijn stem. ‘Soms denk ik wel eens dat we te veel waarde hechten aan bepaalde tradities!’

Maar Ergell lachte breed nu en doorbrak de pijnlijke stilte die dreigde te vallen. ‘Kom op, Norris, je weet net zo goed als ik dat Grijze Jagers staan op hun tradities. In elk geval, Will, weet dat je altijd welkom bent. Als het te koud en tochtig wordt in dat hutje, midden in de winter, dan kun je altijd hier terecht. Als je dat maar onthoudt!’

En met een korte blik leek hij de krijgsmeester te waarschuwen dat de discussie daarmee gesloten was. Gelukkig schikte Norris zich en haalde zijn schouders op. Will nam het hen eigenlijk niet kwalijk, dat ze probeerden hem onder hun invloed te brengen. Hij kon zich best voorstellen dat het vervelend was als er altijd maar iemand over je schouders mee stond te kijken, dag in, dag uit, en daar dan ook nog rapport over uitbracht aan de koning. En zeker als die iemand ook nog eens zo’n broekje was. In ieder geval was hij erin geslaagd hun uitnodigingen af te slaan zonder dat ze zich beledigd toonden.

Читать дальше

Похожие книги на «De Magiër van Macindaw»

Представляем Вашему вниманию похожие книги на «De Magiër van Macindaw» списком для выбора. Мы отобрали схожую по названию и смыслу литературу в надежде предоставить читателям больше вариантов отыскать новые, интересные, ещё не прочитанные произведения.


Отзывы о книге «De Magiër van Macindaw»

Обсуждение, отзывы о книге «De Magiër van Macindaw» и просто собственные мнения читателей. Оставьте ваши комментарии, напишите, что Вы думаете о произведении, его смысле или главных героях. Укажите что конкретно понравилось, а что нет, и почему Вы так считаете.