John Flanagan: De Magiër van Macindaw

Здесь есть возможность читать онлайн «John Flanagan: De Magiër van Macindaw» весь текст электронной книги совершенно бесплатно (целиком полную версию). В некоторых случаях присутствует краткое содержание. год выпуска: 2008, ISBN: 978-90-257-4462-5, издательство: Gottmer, категория: Фэнтези / на нидерландском языке. Описание произведения, (предисловие) а так же отзывы посетителей доступны на портале. Библиотека «Либ Кат» — LibCat.ru создана для любителей полистать хорошую книжку и предлагает широкий выбор жанров:

любовные романы фантастика и фэнтези приключения детективы и триллеры эротика документальные научные юмористические анекдоты о бизнесе проза детские сказки о религиии новинки православные старинные про компьютеры программирование на английском домоводство поэзия

Выбрав категорию по душе Вы сможете найти действительно стоящие книги и насладиться погружением в мир воображения, прочувствовать переживания героев или узнать для себя что-то новое, совершить внутреннее открытие. Подробная информация для ознакомления по текущему запросу представлена ниже:

John Flanagan De Magiër van Macindaw
  • Название:
    De Magiër van Macindaw
  • Автор:
  • Издательство:
    Gottmer
  • Жанр:
    Фэнтези / на нидерландском языке
  • Год:
    2008
  • Язык:
    Нидерландский
  • ISBN:
    978-90-257-4462-5
  • Рейтинг книги:
    4 / 5
  • Ваша оценка:
    • 80
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
  • Избранное:
    Добавить книгу в закладки

De Magiër van Macindaw: краткое содержание, описание и аннотация

Предлагаем к чтению аннотацию, описание, краткое содержание или предисловие (зависит от того, что написал сам автор книги «De Magiër van Macindaw»). Если вы не нашли необходимую информацию о книге — напишите в комментариях, мы постараемся отыскать её.

Will is benoemd als Grijze Jager en aangesteld in een klein gebied om daar de zaken van de koning te behartigen. Al gauw wordt hij echter opgeroepen om een geheimzinnige zaak in het noorden van het rijk te gaan onderzoeken. Er zouden daar duistere krachten aan het werk zijn, die een bedreiging vormen voor de stabiliteit. Als reizende muzikant trekt hij naar het kasteel van Macindaw. Hij stelt er veel vreemde zaken vast. Hij wordt echter herkend en dat brengt ook zijn goeie vriendin Alyss in gevaar. Hoe kan hij dit oplossen? Dit is al het vijfde boek uit de reeks van ‘De Grijze Jager’. Will is nu vijf jaar ouder en volwaardig lid van deze groep bijzondere beschermers van het rijk. Het eerste deel van het verhaal kabbelt heel rustig voort zonder veel spectaculaire gebeurtenissen. Pas als Will ‘undercover’ naar het noordelijke kasteel trekt, komt er meer vaart en spanning in het verhaal. De lezer heeft al snel door dat Will met een stel trucjes te maken krijgt die de goedgelovige bevolking als tovenarij bestempelen. Toch blijkt onze Jager nog niet zo bedreven, want zijn pientere vriendin Alyss trekt al veel sneller conclusies dan hij. En net dat is zijn taak. Toch weet de auteur de lezer lang op het verkeerde been te zetten en blijkt alles toch net iéts anders in de haak te zitten dan de lezer verwachtte. En veel meer dan in de vorige delen is dit verhaal niet af en zit de lezer te popelen om het vervolg te lezen: . Vlot lezende actieverhalen met een doodeerlijke en trouwe held in een middeleeuwse omgeving. Puur leesplezier!

John Flanagan: другие книги автора


Кто написал De Magiër van Macindaw? Узнайте фамилию, как зовут автора книги и список всех его произведений по сериям.

De Magiër van Macindaw — читать онлайн бесплатно полную книгу (весь текст) целиком

Ниже представлен текст книги, разбитый по страницам. Система автоматического сохранения места последней прочитанной страницы, позволяет с удобством читать онлайн бесплатно книгу «De Magiër van Macindaw», без необходимости каждый раз заново искать на чём Вы остановились. Не бойтесь закрыть страницу, как только Вы зайдёте на неё снова — увидите то же место, на котором закончили чтение.

Will, die zich niet erg op zijn gemak gevoeld had door de aarzeling van de dorpelingen en boeren om hem in de ogen te kijken, was nu helemaal ondersteboven van haar onverbloemde belangstelling. Zo, dus jij bent de nieuwe Jager, stelde hij zich voor dat ze dacht. Wel een broekje voor zo’n verantwoordelijke baan, of niet soms?

En terwijl hij onder haar raam langsreed besefte hij ineens dat hij zijn mond beschamend ver open had laten vallen terwijl hij naar haar keek. Met een klap sloeg hij zijn kaken op elkaar en knikte haar toe, terwijl hij probeerde een serieus gezicht op te zetten. Haar glimlach werd een grijns, en nu was hij het, die snel zijn ogen afwendde.

Hij was eerst van plan geweest om even wat te eten in de herberg, maar de aanwezigheid van dat verontrustend knappe en brutale meisje deed hem van gedachten veranderen. Hij herhaalde in gedachten de instructies die hij gekregen had. Zijn eigen huis stond een meter of driehonderd buiten het dorp, op de weg naar het slot, met een paar bomen eromheen. Hij zag het bosje in de verte en schopte Trek met zijn hielen in een kalme draf. Hij voelde gewoon hoe twintig of dertig paar ogen gaten in zijn rug probeerden te boren terwijl hij het dorp uitreed. Hij vroeg zich af of daar ook een paar groene bij zaten, die hem vanuit een bovenraam nakeken, maar besloot schouderophalend aan andere dingen te denken.

Het huis was een typische Jagersblokhut met een dak van platte leistenen. Voor het huis was een kleine veranda onder een afdak, en erachter een stal en een paardenwei. Grote bomen spreidden hun takken beschermend over het huis uit. Verbaasd zag hij dat er rook opsteeg uit de schoorsteen.

Will liet zich van zijn paard glijden, een beetje stijf na een hele dag in het zadel. Het was niet echt nodig om Trek vast te binden, maar voor de zekerheid sloeg hij de leidsels van het pakpaard een paar keer om de reling van de veranda voor het huis. Hij wierp een blik op de hond en zag dat zij sliep. Die kon daar nog wel even blijven liggen.

Als hij nog niet zeker geweten had dat hij voor het goede huis stond, werden zijn laatste twijfels weggenomen door het houtsnijwerk in de vorm van een eikenblad in de deurpost boven de deur. Even bleef hij staan en kriebelde Trek tussen zijn oren, terwijl het dier met zijn zachte neus onder zijn ribbenkast duwde.

‘Nou, jongen,’ zei hij. ‘Het ziet ernaar uit dat dit ons nieuwe thuis is.’

HOOFDSTUK 3

Will opende de voordeur en liep naar binnen. Het huis was bijna identiek aan dat waarin hij de afgelopen zes jaar gewoond en geleefd had. De grote kamer waar hij binnenkwam nam ongeveer de helft van de woning in beslag en diende als zit- en eetkamer. Er stonden een vurenhouten tafel met vier eenvoudige stoelen, links onder het raam, en twee gemakkelijke stoelen en een tweepersoons bankje aan de overkant, rond een open haard waarin een vrolijk vuurtje brandde. Hij keek rond en vroeg zich af wie hij daarvoor moest bedanken, maar zag helemaal niemand.

De keuken was een apart vertrek naast de eethoek. Aan haken tegen de muur naast een kleine houtkachel hingen koperen potten en pannen, duidelijk net gepoetst. In een vaas in de vensterbank van een klein raam stond een vers veldboeket — het laatste van dat jaar, dacht Will. Het zag er allemaal reuze gezellig uit, en dat deed hem weer aan Halt denken. Hij voelde een brok in zijn keel omdat hij besefte dat hij er vanaf nu helemaal alleen voor stond. Hij had nu al heimwee. Die norse oude baas had ook altijd een vers boeket bloemen in huis, zodra er maar wat te plukken viel.

Daarna inspecteerde Will de twee kleine slaapkamers. Ze waren eenvoudig gemeubileerd en je kwam er via een deur vanuit de woonkamer. Zoals hij al verwachtte trof hij daar evenmin een levend wezen aan. Hij had nu overal in het huis gekeken — tenzij degene die het vuur had aangestoken en de bloemen had klaargezet in de stal was. Maar dat zou wel niet.

Er was ook pas geleden nog een grote schoonmaak gehouden in het huis, zag hij. Bartell was al een maand of zo weg, maar toen Will met zijn vinger over de schoorsteenmantel veegde, bleef er geen stofje aan hangen. De tegels voor de haard waren net nog geveegd. Er lag geen as, geen stukje houtskool was uit de haard gerold.

‘Blijkbaar is er een goede fee in de buurt,’ mompelde Will tegen zichzelf. Maar toen dacht hij aan de dieren die stonden te wachten en dus liep hij weer naar buiten. Hij keek naar de stand van de zon en schatte dat het nog ongeveer een uur licht zou zijn. Tijd genoeg om uit te pakken, voordat hij zich zou melden bij het kasteel.

De hond bleek inmiddels wakker geworden en keek hem met haar intelligente ogen — blauw en bruin — belangstellend aan. Dat was een goed teken, dacht Will. In elk geval bewees het dat de hond een sterke overlevingsdrang had, en dat zou haar goed van pas komen nu ze zo verzwakt was door de wond en het bloedverlies. Voorzichtig tilde hij haar uit haar nestje boven op de zadeltassen en droeg haar naar binnen. Ze bleef rustig liggen op de warme natuurstenen tegels voor de haard en genoot zichtbaar van de warmte. Will liep weer naar het pakpaard en trok een oude paardendeken tevoorschijn om een wat zachter bed voor de hond te maken. Zodra hij daarmee klaar was kwam het beestje moeizaam overeind en strompelde ernaartoe. Met een diepe zucht liet ze zich weer zakken. Will vulde een bakje met water uit de pomp naast het aanrecht — hier hoefde je tenminste geen water uit een put buiten te halen, dacht hij tevreden — en zette dat naast het dier op de grond. De volle staart sloeg één, twee keer op de grond, om duidelijk te maken dat ze zijn goede zorgen waardeerde.

Daarna ging Will naar zijn paarden. Hij maakte eerst de singel van Treks zadel wat los. Afzadelen had weinig zin — hij moest immers nog naar het kasteel. Daarna begon hij de weinige persoonlijke spullen af te laden die hij meegenomen had naar het noorden. Toen dat klaar was zadelde hij het pakpaard af en bracht het naar de stal. Hij wreef het beest droog met een pluk stro en zette haar in een van de twee boxen. Hij zag dat de voederbakken gevuld waren met fris hooi, en ook de emmer was vol water. Hij bestudeerde die emmer — geen stofje op te zien, geen groene alg te bekennen.

Hij pakte de andere emmer uit de tweede box en nam die mee naar buiten om Trek te laten drinken. Trek schudde dankbaar met zijn lange manen.

Vervolgens ruimde Will zijn bagage op. Hij gooide zijn slaapspullen op het bed in de grootste slaapkamer — hoewel ‘grootst’ betrekkelijk was; ze waren allebei erg klein. Hij haalde zijn kleren uit de plunjezak en hing ze in de kast achter het gordijntje, dat als deur diende.

In de woonkamer stond ook een open kast, en daarin legde hij zolang de geoliede rol waarin hij zijn boeken verpakt had. Die zou hij later wel uitpakken. Naast de deur waren een paar haken in de muur geslagen waaraan hij zijn wapens kon ophangen; voorlopig hing hij daar maar de boog en de pijlenkoker. Zijn twee messen in hun dubbele schede hield hij bij zich. Die deed een Jager alleen af als hij naar bed ging, en dan nog bleven ze binnen handbereik.

Will keek om zich heen. Hij had maar weinig spullen meegebracht, maar toch zag het er nu al iets minder onpersoonlijk uit — in elk geval alsof er iemand woonde. Zijn overpeinzingen werden ruw onderbroken door een waarschuwend gehinnik van Trek. Ook de hond had zijn kop opgetild en keek met moeizaam verdraaide nek in de richting van de openstaande voordeur. Will maakte wat geruststellende geluiden. De waarschuwing van Trek betekende niet dat er gevaar dreigde, alleen dat er iemand aankwam. Een paar tellen later hoorde Will lichte voetstappen op de veranda en stond er ineens een vrouw in de deuropening. Ze klopte op de deurpost.

Читать дальше

Похожие книги на «De Magiër van Macindaw»

Представляем Вашему вниманию похожие книги на «De Magiër van Macindaw» списком для выбора. Мы отобрали схожую по названию и смыслу литературу в надежде предоставить читателям больше вариантов отыскать новые, интересные, ещё не прочитанные произведения.


Отзывы о книге «De Magiër van Macindaw»

Обсуждение, отзывы о книге «De Magiër van Macindaw» и просто собственные мнения читателей. Оставьте ваши комментарии, напишите, что Вы думаете о произведении, его смысле или главных героях. Укажите что конкретно понравилось, а что нет, и почему Вы так считаете.