Alex Kava - Dotyk zła

Здесь есть возможность читать онлайн «Alex Kava - Dotyk zła» весь текст электронной книги совершенно бесплатно (целиком полную версию без сокращений). В некоторых случаях можно слушать аудио, скачать через торрент в формате fb2 и присутствует краткое содержание. Жанр: Триллер, на польском языке. Описание произведения, (предисловие) а так же отзывы посетителей доступны на портале библиотеки ЛибКат.

Dotyk zła: краткое содержание, описание и аннотация

Предлагаем к чтению аннотацию, описание, краткое содержание или предисловие (зависит от того, что написал сам автор книги «Dotyk zła»). Если вы не нашли необходимую информацию о книге — напишите в комментариях, мы постараемся отыскать её.

Kontrowersyjna, mroczna powieść debiutantki na czołowych miejscach światowych list bestsellerów.
Uznany za seryjnego mordercę i skazany na śmierć za trzy potworne zbrodnie, Ronald Jeffreys został stracony. Mieszkańcy Platte City odetchnęli z ulgą, bo skończył się ich koszmar. Nikt jednak nie wiedział, jak straszliwą tajemnicę zabrał ze sobą do grobu Jeffreys. Trzy miesiące poźniej znaleziono martwe ciało następnego chłopca. Zginął w taki sam sposób, jak ofiary Jeffreysa. Koszmar powrócił ze zdwojoną siłą. Czyżby pojawił się naśladowca?
Śledztwo w tej sprawie prowadzi szeryf Nick Morelli. Ma więcej doświadczenia w uwodzeniu kobiet niż w poszukiwaniu seryjnych morderców. FBI przydziela mu do pomocy wybitną specjalistkę w dziedzinie tworzenia portretów psychologicznych zbrodniarzy, agentkę specjalną Maggie O'Dell. Maggie wnikliwie sprawdza poszlaki, bada ślady pozostawione przez mordercę. Pozwala jej to naszkicować makabryczny portret osoby, która została oskarżona i stracona!
Tymczasem ginie następna ofiara, zaś kolejny chłopiec zostaje uprowadzony. Nick i Maggie zaczynają rozumieć, że zabrnęli w ślepy zaułek. Każdy kolejny trop prowadzi donikąd, a czas ucieka. Czyżby mieli dać bezwzględnemu mordercy szansę udoskonalenia swoich zbrodni?
"Thriller, który trzyma w napięciu do ostatniej strony, pełen zwrotów akcji i mylnych tropów". – "Mystery Scene"
"Ten debiut powieściowy pulsuje napięciem… Postać Maggie, dzielnej agentki FBI, która na co dzień stawia czoło potwornym zbrodniom, na zawsze pozostaje w pamięci". – "Library Journal"

Dotyk zła — читать онлайн бесплатно полную книгу (весь текст) целиком

Ниже представлен текст книги, разбитый по страницам. Система сохранения места последней прочитанной страницы, позволяет с удобством читать онлайн бесплатно книгу «Dotyk zła», без необходимости каждый раз заново искать на чём Вы остановились. Поставьте закладку, и сможете в любой момент перейти на страницу, на которой закончили чтение.

Тёмная тема
Сбросить

Интервал:

Закладка:

Сделать

Skręcił w ulicę, gdzie mieszkała Christine, kiedy słońce wyjrzało z dziury między chmurami, po czym znów znikło. Zbliżał się wieczór, robiło się chłodno, ostry wiatr zapowiadał spadek temperatury.

Maggie przez całą drogę siedziała obok niego zatopiona w dokumentach sprawy Alvereza. Na jej kolanach leżały rozrzucone zdjęcia z miejsca zbrodni, i te, które zrobiła sama swoim polaroidem. Jak najszybsze stworzenie precyzyjnego portretu mordercy stało się jej obsesją, jakby mogło to uratować życie Matthew Tannera. Spędziwszy popołudnie na zestawianiu sprzecznych śladów i przesłuchaniu wielu świadków, którzy nie mieli nic do powiedzenia, Nick obawiał się, że jest już za późno. Od chwili zaginięcia Matthew stu siedemdziesięciu pięciu szeregowych policjantów, oficerów i cywili prowadziło nieprzerwane poszukiwania, lecz żaden strzęp dowodu nie zbliżył ich do odnalezienia chłopca. Wszystko wskazywało na to, że ktoś zatrzymał się samochodem obok Matthew i sprawił, by chłopiec wsiadł do jego wozu dobrowolnie. Dokładnie tak jak mówiła pani Krichek.

Jeśli to prawda, bardzo możliwe, że mordercą jest osoba, którą chłopcy znają i której ufają. Jezu, Nick wolałby już, żeby morderca rozpłynął się we mgle, niż żeby okazał się kimś stąd. Kimś, kto żyje w tej społeczności. Może to ktoś, kogo i on zna.

Zamyślony Nick wjechał na podjazd i zahamował gwałtownie. Fotografie rozsypały się po siedzeniu i podłodze.

– Przepraszam. – Skierował dżipa na parking, ocierając dłoń o udo Maggie. Odsunął rękę i zaczął szybko podnosić zdjęcia. Ich ręce zaplątały się przypadkiem, czoła dotknęły się. Podał jej zdjęcia, Maggie podziękowała, odwracając wzrok. Caluteńki dzień obchodzili się na palcach. Nick nie był pewny, czy chodziło o odkrycie dotyczące sprawy Jeffreysa, czy może o zbyt bliski kontakt.

Gdy stanęli przed drzwiami Christine, zadzwoniła komórka Maggie.

– Agentka O’Dell.

Christine wpuściła ich do środka.

– Byłam pewna, że znów odwołasz – szepnęła Nickowi do ucha i zaprowadziła go do salonu, zostawiając Maggie w holu, żeby mogła swobodnie rozmawiać.

– Z powodu artykułu? – spytał Nick.

Zdziwiła się, jakby wcale o tym nie pomyślała.

– Nie, ponieważ jesteś zawalony robotą. Nie jesteś zły za ten artykuł, co?

– Krichek to wariatka. Wątpię, by cokolwiek widziała.

– Ona jest przekonująca, Nick. I całkiem normalna. Powinieneś szukać niebieskiego pickupa.

Posłał spojrzenie w stronę Maggie, która chodziła tam i z powrotem. Była rozjuszona, jej oczy miotały błyskawice. Miał ochotę podsłuchać rozmowę. I nagle jego życzenie spełniło się, bo wściekły głos Maggie dotarł do pokoju.

– Idź do diabła, Greg! – Wrzuciła telefon do kieszeni, lecz rozdzwonił się na nowo.

Christine spojrzała na Nicka, unosząc brwi.

– Kim jest Greg? – spytała szeptem.

– Jej mężem.

– Nie wiedziałam, że ma męża.

– Czemu miałaby nie mieć? – rzucił i natychmiast pożałował swojego tonu, widząc uśmiech siostry.

– Nic dziwnego, że się przy niej tak pilnujesz.

– Co to niby ma znaczyć, cholera?

– Ona jest fantastyczna, gdybyś jeszcze nie zauważył, braciszku.

– Jest także agentką FBI. To czysto zawodowe kontakty.

– A od kiedy tak się tym przejmujesz? Pamiętasz tę śliczną prawniczkę z biura prokuratora? Chyba że tak rozumiesz „czysto zawodowe kontakty”…

– Nie była mężatką. – O ile dobrze pamiętał, starała się o rozwód.

Weszła Maggie. Na jej twarzy malowała się pełna goryczy rozpacz.

– Proszę mi wybaczyć – powiedziała, opierając się o framugę. – Mój mąż od pewnego czasu uwielbia mnie wkurzać.

– Dlatego pozbyłam się swojego – rzekła Christine z uśmiechem. – Jednego żałuję, że czekałam z tym zbyt długo. – Tak naprawdę to Bruce ją porzucił, ale nie musiała się z tego zwierzać. – Nicky, nalej Maggie wina. Sprawdzę, co słychać w kuchni. – Wychodząc, poklepała Maggie po ramieniu.

Butelka wina stała na stoliku. Nick napełnił kieliszki, kątem oka obserwując Maggie. Chodziła po pokoju, udając, że jest zainteresowana dekoratorskimi talentami Christine, ale była wyraźnie wytrącona z równowagi. Przystanęła przy oknie i zapatrzyła się w podwórko. Nick wziął kieliszki i podszedł do niej. Zadrżała.

– Nic ci nie jest? – Podał jej wino, mając nadzieję zajrzeć jej w oczy.

– Byłeś kiedyś żonaty, Nick? – Wzięła od niego kieliszek, ni stąd, ni zowąd zaintrygowana cieniem, który kładł się w ogrodzie Christine.

– Nie, udało mi się tego uniknąć.

Stali w milczeniu obok siebie. Jej łokieć otarł się o jego ramię, kiedy unosiła rękę z kieliszkiem. Ani drgnął, czerpiąc przyjemność z ciepła, jakie towarzyszyło temu przelotnemu kontaktowi. Czekał, chciał się dowiedzieć, dlaczego jej małżeństwo się rozpada. Potem nagle zaatakowało go poczucie winy. Dla usprawiedliwienia własnych myśli powiedział:

– Nie nosisz obrączki.

Uniosła rękę, jakby chciała to sprawdzić, a następnie wcisnęła ją do kieszeni.

– Leży na dnie Charles River.

– Słucham? – Nie widząc jej oczu, nie wiedział, czy żartuje, czy mówi poważnie.

– Rok temu wyciągaliśmy pływaka z rzeki.

– Pływaka?

– Tak nazywamy ciało, które już trochę przeleżało się w wodzie. Woda była bardzo zimna, no i obrączka ześliznęła się.

Patrzyła przed siebie, powiódł za nią wzrokiem. Zapadał zmierzch, widział w szybie odbicie Maggie. Wciąż myślała o rozmowie z mężem. Zastanawiał się, jaki naprawdę jest mężczyzna, który kiedyś zdobył serce Maggie O’Dell. Zastanawiał się, czy Greg jest intelektualnym snobem. Założyłby się, że facet nie ogląda nawet futbolu.

– Nie kupiłaś nowej?

– Nie. Może podświadomie zdawałam sobie sprawę, że wszystko to, co symbolizowała, skończyło się dawno temu, zanim obrączka spadła na dno.

– Wujek Nick! – Timmy wbiegł do pokoju i wskoczył mu na ramiona. Nick od razu poczuł skutki swojej drzemki na fotelu. Plecy dały mu ostro do zrozumienia, żeby natychmiast postawił chłopca na ziemię, ale on przesunął Timmy’ego do przodu i przytulił go mocno, po wariacku. Meblom i bibelotom zaczęło grozić poważne niebezpieczeństwo.

– Chłopaki! – zawołała Christine, stając w drzwiach. Potem zwróciła się do Maggie. – Całkiem jakbym miała w domu dwoje dzieci.

Nick postawił Timmy’ego i wyszczerzył zęby w uśmiechu, prostując się z bólem, który zaatakował cały jego kręgosłup. Jezu, jak on nie znosił, kiedy ciało przypominało mu, że się starzeje!

– Maggie, to mój syn Timmy. Timmy, to agentka specjalna Maggie O’Dell.

– To pani jest z FBI, jak agent Mulder i agentka Scully z „Archiwum X”?

– Tak, tylko że ja nie uganiam się za UFO. Chociaż niektórzy ludzie, których poszukuję, są bardzo niebezpieczni.

Nicka zawsze wprawiało w zdumienie, jak dzieci działają na kobiety. Maggie założyła włosy za uszy, uśmiechała się. Oczy jej błyszczały. Cała jej twarz stała się nagle świeża i wypoczęta.

– Mam w pokoju plakaty „Archiwum X”. Chce pani je zobaczyć?

– Timmy, teraz będziemy jeść.

– Zdążymy? – spytała Maggie Christine.

Timmy spojrzał na mamę, która powiedziała:

– Pewnie.

Wtedy energicznie wziął Maggie za rękę i pociągnął do przedpokoju.

Nick nie odezwał się do chwili, kiedy uznał, że go nie usłyszą.

– Miło widzieć, że uczy się od mistrza. Naprawdę jest dobry. „Chce pani zobaczyć plakaty?”, i fruu! porywa ją do pokoju. Ja praktykowałem muzykę i albumy, ale jak widać, dobre są też plakaty.

Читать дальше
Тёмная тема
Сбросить

Интервал:

Закладка:

Сделать

Похожие книги на «Dotyk zła»

Представляем Вашему вниманию похожие книги на «Dotyk zła» списком для выбора. Мы отобрали схожую по названию и смыслу литературу в надежде предоставить читателям больше вариантов отыскать новые, интересные, ещё непрочитанные произведения.


Отзывы о книге «Dotyk zła»

Обсуждение, отзывы о книге «Dotyk zła» и просто собственные мнения читателей. Оставьте ваши комментарии, напишите, что Вы думаете о произведении, его смысле или главных героях. Укажите что конкретно понравилось, а что нет, и почему Вы так считаете.

x