Specul. Perfect. IV. 31.
Thelesphorus Cabriensis. 1386. – Acta S. S. Mai. VII. 139–140. – Meyenberg. De pseudo-Evang. Aeterno. P. 21. – Renan. 316–317.
Salimbene. 104.
«Pare che Franciscani abbiamo nelle midolle lo spirito di separazione». – Papini. II. 20.
Jorgensen. 425.
Gebhart. 193, 202.
Celano. V. P. II. 4.
Specul. Perfect. IV. 21. – Celano. V. S. II. 86.
Fioretti. X.
Specul. Perfect. IV. 22.
Fioretti. X.
Fioretti. III.
Specul. Perfect. IV. 9. – Celano. V. S. II. 112.
Actа S. S. April. T.224. – Cronica. IV. General. P. 17. – Conformit. 118, 54, 113, 142. – Papini. I. 75; II. 35. – Jacque de Vitry. Hist. Occid. Cap. XXXII. – Jordan. X. – Sabatier. 308–313.
«Officio generalitates abnunciato». – Bonaventura. LXXVI. – Acta S. S. 620. – Conformit. 175.
Specul. Perfect. IV. I. – Эти слова, сказанные Франциском еще в 1221 г., мог бы он повторить и в 1222 г.
«Erat prope mortem et graviter infirmabatur». – Specul. Perfect. XI, ap. Jorgensen. 378.
Celano. V. S. II. 119. – Acta S. S. August. I. 527. – «Vellem, frater Francisci, unam religionem tuam et meam et in Ecclesia pari forma nos vivere». – «Tu es socius meus, tu curris pariter mecum; stemus simul, nullus adversarius praevalebit».
Luigi Salvatorelli. Vita di San Francesco d'Assisi. Bari: G. Laterza, 1927. P. 182: «per una volta in vita sua, Francesco fu diplomatico. Раз в жизни своей оказался Франциск дипломатом». Вот где видно, как не только религиозно-созерцательно, но и действенно и даже деловито умен Франциск.
Ubertino da Casale. Arbor Vitae. V. 3.
Sabatier. 462–463.
Angelo Clareno. Historia septem tribulationum ordinis Minorum.
Specul. Perfect. X. 7.
Sabatier. 460.
Specul. Perfect. IV. 31. – В подлиннике слова несколько иные, но смысл их таков, если даже еще не страшнее.
Celano. V. S. II. 116.
Specul. Perfect. IV. 3. – Celano. V. S. II. 141.
Jorgensen. 416.
Sabatier. 393–395.
Fioretti. II. Considerat.
Fioretti. III. Considerat.
Fioretti. Y. Considerat.
Св. Бернард Клервосский.
Fra Gacopone da Todi:
Fac me plagis vulnerari,
Fac me cruce inebriari,
Et cruore Filii.
S. Bernardus Clerv. (1090–1153). Rytmica oratio ad unum quodlibet membrum Christi patientis. – Ad Faciem:
Salve, caput cruentatum,
totum spinis coronatum
conquessatum, vulneratum,
facie sputis illita…
Non me reum asperneris,
nec indignum dedigneris…
morte tibi jac vicina
tuum caput hoc inclines,
in meis pausa brachiis.
Tuae sanctae passioni
me gauderem interponi:
in hac cruce tecum mori.
Fioretti. III. Considerat. – Celano. V. P. II. 3.
Fioretti. V. Considerat.
Сеlanо. V. P. II. I; V. S. II. 154.
Fioretti. II. Considerat.
Fioretti. V. Considerat., ad finem.
Celano. V. S. II. 165.
Gebhart. 209.
Fioretti. III. Considerat. – Celano. V. P. II. 3.
Saint Jean de la Croix. La Vive flamme d'amour. – In: Vie [par le P. Jerôme de Saint Joseph] et oeuvres spirituelles de 1'admirable docteur mystique le bienheureux P. saint Jean de la Croix. Paris: A. Mame et fils, 1922. Vol. 4. P. 177. Stroph. II. Vers. I: «Когда Серафим ранил св. Франциска, то пять ран появилось, сначала в душе его, а потом и на теле… И эти были совершенным подобием тех».
Analect. Francisc. I. 245. – Actus S. Francisc. IX et XXXIX. – Bonaventura. XIII. 3. – Fioretti. III. Considerat.
Sabatier. 402.
Celano. V. S. II. 62.
Celano. V. P. II. 4.
Celano. V. P. II. 6.
Specul. Perfect. XIII. 3.
Parad. ХХШ. 145:
L'Amor, che move il sol e 1'altre stelle.
Sabatier. 424–431. – Jorgensen. 471–478.
Celano. V. P. VI. 6.
Specul. Perfect. XIII. 1.
Celano. V. P. II. 7.
Specul. Perfect. XIII. 1.
Specul. Perfect. XIII. 2.
Specul. Perfect. XIII. 3.
Specul. Perfect. XIII. 4.
Celano. V. S. II. 163.
Quaracchi. 77–82. – Boehmer. Analecten. 36–49. – Sabatier. 461.
Speculum Vitae S. Franc. 116. – Conformit. 224. – Celano. V. S. II. 163.
Celano. V. S. II. 163.
Specul. Perfect. XII. 1.
Parad. XX. 73–77:
Quella allodetta ch'n aere si spazia
prima cantando, e poi tace contenta
de 1'ultima dolcezza che la sazia,
tal mi sembio i'imago de la'mprento
de 1'eterno piacere…
Manuscr. Assis. 338; Fol. 32–31: De littera et ammonitione patris nostris Francisci quam misit fratribus ad capitulum, quando erat infirmus. – Wadding. X, XI, XII. – Quaracchi. 99–107. – Boehmer. Analecten. 57–62. – Sabatier. 443–444.