Wiktor Suworow: Kontrola

Здесь есть возможность читать онлайн «Wiktor Suworow: Kontrola» весь текст электронной книги совершенно бесплатно (целиком полную версию). В некоторых случаях присутствует краткое содержание. Город: Warszawa, год выпуска: 2001, ISBN: 83-87454-86-9, издательство: AIB, категория: Исторический детектив / на польском языке. Описание произведения, (предисловие) а так же отзывы посетителей доступны на портале. Библиотека «Либ Кат» — LibCat.ru создана для любителей полистать хорошую книжку и предлагает широкий выбор жанров:

любовные романы фантастика и фэнтези приключения детективы и триллеры эротика документальные научные юмористические анекдоты о бизнесе проза детские сказки о религиии новинки православные старинные про компьютеры программирование на английском домоводство поэзия

Выбрав категорию по душе Вы сможете найти действительно стоящие книги и насладиться погружением в мир воображения, прочувствовать переживания героев или узнать для себя что-то новое, совершить внутреннее открытие. Подробная информация для ознакомления по текущему запросу представлена ниже:

Wiktor Suworow Kontrola
  • Название:
    Kontrola
  • Автор:
  • Издательство:
    AIB
  • Жанр:
    Исторический детектив / на польском языке
  • Год:
    2001
  • Город:
    Warszawa
  • Язык:
    Польский
  • ISBN:
    83-87454-86-9
  • Рейтинг книги:
    4 / 5
  • Ваша оценка:
    • 80
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
  • Избранное:
    Добавить книгу в закладки

Kontrola: краткое содержание, описание и аннотация

Предлагаем к чтению аннотацию, описание, краткое содержание или предисловие (зависит от того, что написал сам автор книги «Kontrola»). Если вы не нашли необходимую информацию о книге — напишите в комментариях, мы постараемся отыскать её.

Moskwa, rok 1936. Nastia Strzelecka jest na pozór przeciętną komsomołką i pracownicą fabryki „Sierp i Młot”. Wkrótce jednak ta nadzwyczaj sprawna fizycznie i zdeterminowana dziewczyna trafia pod opiekę wpływowego towarzysza Chołowanowa, sławnego pilota, zostaje przyjęta do kadry narodowej ZSRR i rozpoczyna intensywny kurs spadochroniarski. Kiedy podczas wielkiej powietrznej parady dochodzi do tragicznego wypadku, Nastia swoją niezłomną postawą zwraca uwagę samego towarzysza Stalina. Wódz przydziela ją do elitarnej jednostki służb specjalnych i Nastia rozpoczyna błyskawiczną karierę. Wygląda na to, że gotowa jest zrobić wszystko dla dobra komunizmu i Związku Radzieckiego…

Wiktor Suworow: другие книги автора


Кто написал Kontrola? Узнайте фамилию, как зовут автора книги и список всех его произведений по сериям.

Kontrola — читать онлайн бесплатно полную книгу (весь текст) целиком

Ниже представлен текст книги, разбитый по страницам. Система автоматического сохранения места последней прочитанной страницы, позволяет с удобством читать онлайн бесплатно книгу «Kontrola», без необходимости каждый раз заново искать на чём Вы остановились. Не бойтесь закрыть страницу, как только Вы зайдёте на неё снова — увидите то же место, на котором закончили чтение.

Wiktor Suworow

Kontrola

DRAMATIS PERSONAE

— Nastia Strzelecka

— Chołowanow (alias Gryf) — towarzysz w lśniących oficerkach

— Towarzysz Stalin — sekretarz generalny WKP(b)

— Szyrmanow — prowokator, likwidator

— Pewien — osobnik w szarym prochowcu

— Profesor Pierziejew — teoretyk ludożerstwa

— Towarzysz Jeżów — ludowy komisarz spraw wewnętrznych ZSRR (szef NKWD), generalny komisarz bezpieczeństwa państwowego

— Mister Stenton — dyrektor generalny koncernu “Faraon i synowie”

— Towarzysz Berman — ludowy komisarz łączności ZSRR, komisarz bezpieczeństwa państwowego pierwszego stopnia, były szef Głównego Zarządu Łagrów NKWD

— Towarzysz Frynowski — zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych, komandami pierwszego stopnia

— Towarzysz Boczarow — starszy major bezpieczeństwa państwowego, szef Zarządu NKWD w Kujbyszewie

— Towarzysz Beria — pierwszy sekretarz KC Komunistycznej Partii Gruzji

— Majster Nikanor

— Instruktor Skworcow

— Katia Michajłowa — chichotka

— Ciech Ciechowicz — speckonduktor w specwagonie

— Luśka-Serojadka — speckurier KC

— Sewastian — kasiarz

— Terentij Pieresypkin — major

— Mister Humphrey — inżynier-elektryk

— Ponadto: przywódcy, ochroniarze, pomocnicy, czekiści, oprawcy, kapusie, zeki, knajacy, kryminaliści, sportowcy, robotnicy, chłopi, inteligencja pracująca, ludożercy, szerokie masy…

PROLOG

A teraz całuj but.

Lśniący czubek łagodnie dotknął twarzy.

Nie sposób uchylić się od blasku cholewki. Nie można odwrócić twarzy, gdy wykręcone do tyłu ręce stopniowo podciągane są coraz wyżej. Ból narasta powoli, osiągając punkt krytyczny, po którym nie można powstrzymać już krzyku.

A ona nie chce krzyczeć. Tak postanowiła: żadnych krzyków.

Kiedyś, dawno temu, gdy marynarzy oćwiczano sznurami, każdemu wtykano szmatę w zęby, żeby nie wrzeszczał. Ale minęły te dobre czasy. Teraz przed rozstrzelaniem w więziennych kazamatach wpycha się do ust gumową piłkę. A na świeżym powietrzu strzela się w ogóle bez knebla. Chcesz krzyczeć? Proszę bardzo, krzycz sobie do woli.

Ale przy biciu i łamaniu kości — odwrotnie, nie zatyka się ust. Wrzask jest pożądany, wręcz niezbędny. Taka moda: tortury bez wrzasków uważa się za nieudane. Niskogatunkowe. Jak piwo bez pianki.

Dziś zależy im bardziej niż zwykle, żeby tortury się udały. Żeby zaczęła krzyczeć. Dlatego powolutku podciągają wykręcone ręce.

W lesie króluje wiosna. Bezwstydna i rozpasana. Każda gałązka nabrzmiała jest wiosną. Szkoda tylko, że z jej zapachem miesza się woń pasty do butów. Woń wyglansowanych oficerek. Taki właśnie bucior uporczywie szturcha w zęby: no, pocałuj wreszcie.

I drugi głos, prawie czuły:

— No, całuj, głupia. Co ci zależy? Raz pocałujesz, zaraz cię rozwalimy i będzie po wszystkim. Przestaniesz się męczyć, a my zdążymy na mecz. A jak nie, to sama wiesz. Weźmiemy pod obcasy. Więc całuj po dobroci…

Minęły dawne, dobre czasy, kiedy mówiło się: Całuj dłoń kata. Teraz — całuj but.

Kiedyś skazanemu przysługiwał przed śmiercią ostatni kielich wina. Dziś przed egzekucją piją tylko oprawcy.

Po egzekucji też piją.

Cały zagajnik przesiąknięty jest zapachem wódy.

Ręce podciągnęli, aż zachrzęściło. Mieć choć jedną gałązkę w zasięgu. Wczepić się w nią zębami, by powstrzymać krzyk. Ale nie ma w pobliżu gałązki. Jest tylko mokry piach i stęchłe igliwie. A ręce tak wykręcone, że nie można wydychać powietrza.

Nagle rozluźnili chwyt. Załkała, wypuszczając z płuc to, co się w nich nagromadziło. Miała nadzieję, że opuszczą powykręcane ręce. I opuścili, ale w tej samej chwili bucior huknął pod żebro. Cios odebrał czucie. Dotychczasowe męki odpłynęły w niepamięć.

Nowy ból wsącza się powoli w jej ciało, by raptem wedrzeć się straszliwie, nie pozostawiając miejsca na żadne inne doznania. Przez spazmatycznie otwarte usta nie może zaczerpnąć już tchu. Choć ręce wolne, a sznury opadły na plecy, nie przynosi to spodziewanej ulgi. Nie myśli już, by poruszyć rękami. Chce powietrza. Zaczerpnąć powietrza! Prawie się udało. Usta wypełnia zbawienny tlen, ale nie dochodzi do płuc. I wtedy spada na nią ciężki but. Nie ten lśniący. Lśniący jest do całowania. Inny but. Podkuty.

Kopnięcie nie było silne, ale po drugim uderzeniu słodko zadźwięczały dzwoneczki i odpłynęła łagodnie w nęcącą, czarną toń. Słyszała jeszcze kolejne ciosy. Niespieszne i solidne. Nie czuła już bólu. Dlatego twarz jej rozjaśnił pogodny, spokojny uśmiech.

Leżała z twarzą w mokrym piachu i zatęchłym igliwiu. Było zimno i przeraźliwie mokro. Zdarli z niej szynel i chlusnęli z kubła. Na leśnych przecinkach trzymają się jeszcze płaty śniegu. Ziemia jest lodowata. Zwłaszcza dla człowieka zlanego wodą.

Powoli wynurza się z otchłani, z której nie powinno być powrotu. Nie chce się jej opuszczać tej bezwonnej przestrzeni dla zapachu przebiśniegów, wiosny i wypucowanych buciorów.

Mimo to wypływa. Na spotkanie głosom:

— Kurwa, spóźnimy się na mecz.

— Kończ z nią, dowódco. Nie będzie całować butów.

— Zmuszę ją.

— A może Spartak dostanie dziś wciry…

Powróciła, zatopiona w rozkoszy. Nie miała ochoty na najmniejszy ruch. Nie chciała się zdradzić żadnym gestem, że znowu leży tu, u ich stóp. To oni się spieszą, w odróżnieniu od niej. Ona nie ma się już dokąd spieszyć, choćby na mecz. Chciałaby tak leżeć w nieskończoność. Mokre, przemarznięte ubranie daje poczucie błogiej przytulności. Kłujące gałązki zdają się puchową pierzyną. Zapragnęła ludzkim głosem wyrazić tę nieziemską rozkosz. Ale wydobyło się jedynie słodkie: — Uaaach!

Usłyszeli ten przeciągły jęk.

— A nie mówiłem, że jeszcze dycha?

I gwałtowne uderzenie. Palące, oślepiające, ogłuszające. Dopiero po chwili zrozumiała: chlusnęli kolejnym wiadrem wody. Koło policzka znowu lśniące oficerki.

— Całuj.

Długo wpatruje się w ten but. Ma go przed samymi oczami. Widzi każdy szczegół. Skóra bez jednej zmarszczki. Wypolerowany, zdaje się srebrny, a nie czarny. Na tyle blisko twarzy, że można rozróżnić zapach świeżej pasty od zapachu skóry. To nowy but. Skrzypiący. Do szwów przywarło świerkowe igliwie i grudki piasku, co wcale nie psuje harmonii. Przeciwnie, nawet podkreśla nieskazitelną elegancję. Sztyblety sztywne, jak z metalu. Między piętą a cholewką nieznaczne pofałdowanie skóry. Ledwo widoczne załamanie. Od razu widać, że but należy do ważnego osobnika. Nie potrzeba oglądać właściciela. Rzut oka na but i już wiesz: masz do czynienia z Bardzo Ważną Osobą.

Читать дальше

Похожие книги на «Kontrola»

Представляем Вашему вниманию похожие книги на «Kontrola» списком для выбора. Мы отобрали схожую по названию и смыслу литературу в надежде предоставить читателям больше вариантов отыскать новые, интересные, ещё не прочитанные произведения.


Nicholas Sparks: Jesienna Miłość
Jesienna Miłość
Nicholas Sparks
Wiktor Suworow: Złoty Eszelon
Złoty Eszelon
Wiktor Suworow
Wiktor Suworow: Akwarium
Akwarium
Wiktor Suworow
Hugh Laurie: Sprzedawca broni
Sprzedawca broni
Hugh Laurie
Wiktor Suworow: Wybór
Wybór
Wiktor Suworow
Отзывы о книге «Kontrola»

Обсуждение, отзывы о книге «Kontrola» и просто собственные мнения читателей. Оставьте ваши комментарии, напишите, что Вы думаете о произведении, его смысле или главных героях. Укажите что конкретно понравилось, а что нет, и почему Вы так считаете.